абажу́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абажу́рны абажу́рная абажу́рнае абажу́рныя
Р. абажу́рнага абажу́рнай
абажу́рнае		 абажу́рнага абажу́рных
Д. абажу́рнаму абажу́рнай абажу́рнаму абажу́рным
В. абажу́рны (неадуш.)
абажу́рнага (адуш.)		 абажу́рную абажу́рнае абажу́рныя (неадуш.)
абажу́рных (адуш.)
Т. абажу́рным абажу́рнай
абажу́рнаю		 абажу́рным абажу́рнымі
М. абажу́рным абажу́рнай абажу́рным абажу́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абажу́рны абажу́рный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абажу́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненні да абажура. Абажурны шнур.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абажу́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Каўпак, які надзяецца на лямпу, каб засцерагчы вочы ад моцнага святла або каб прыдаць святлу лямпы пэўную афарбоўку.

Ружовы а.

|| прым. абажу́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абажу́рный абажу́рны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)