абажу́рны
прыметнік, адносны
| абажу́рны | абажу́рная | абажу́рнае | абажу́рныя | |
| абажу́рнага | абажу́рнай абажу́рнае |
абажу́рнага | абажу́рных | |
| абажу́рнаму | абажу́рнай | абажу́рнаму | абажу́рным | |
| абажу́рны ( абажу́рнага ( |
абажу́рную | абажу́рнае | абажу́рныя ( абажу́рных ( |
|
| абажу́рным | абажу́рнай абажу́рнаю |
абажу́рным | абажу́рнымі | |
| абажу́рным | абажу́рнай | абажу́рным | абажу́рных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)