аўтамотатуры́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтамотатуры́ст |
аўтамотатуры́сты |
| Р. |
аўтамотатуры́ста |
аўтамотатуры́стаў |
| Д. |
аўтамотатуры́сту |
аўтамотатуры́стам |
| В. |
аўтамотатуры́ста |
аўтамотатуры́стаў |
| Т. |
аўтамотатуры́стам |
аўтамотатуры́стамі |
| М. |
аўтамотатуры́сце |
аўтамотатуры́стах |
Крыніцы:
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтамотаўлада́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтамотаўлада́льнік |
аўтамотаўлада́льнікі |
| Р. |
аўтамотаўлада́льніка |
аўтамотаўлада́льнікаў |
| Д. |
аўтамотаўлада́льніку |
аўтамотаўлада́льнікам |
| В. |
аўтамотаўлада́льніка |
аўтамотаўлада́льнікаў |
| Т. |
аўтамотаўлада́льнікам |
аўтамотаўлада́льнікамі |
| М. |
аўтамотаўлада́льніку |
аўтамотаўлада́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтамутаге́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтамутаге́н |
аўтамутаге́ны |
| Р. |
аўтамутаге́ну |
аўтамутаге́наў |
| Д. |
аўтамутаге́ну |
аўтамутаге́нам |
| В. |
аўтамутаге́н |
аўтамутаге́ны |
| Т. |
аўтамутаге́нам |
аўтамутаге́намі |
| М. |
аўтамутаге́не |
аўтамутаге́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтані́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтані́м |
аўтані́мы |
| Р. |
аўтані́ма |
аўтані́маў |
| Д. |
аўтані́му |
аўтані́мам |
| В. |
аўтані́м |
аўтані́мы |
| Т. |
аўтані́мам |
аўтані́мамі |
| М. |
аўтані́ме |
аўтані́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтападыма́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтападыма́льнік |
аўтападыма́льнікі |
| Р. |
аўтападыма́льніка |
аўтападыма́льнікаў |
| Д. |
аўтападыма́льніку |
аўтападыма́льнікам |
| В. |
аўтападыма́льнік |
аўтападыма́льнікі |
| Т. |
аўтападыма́льнікам |
аўтападыма́льнікамі |
| М. |
аўтападыма́льніку |
аўтападыма́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтапансіяна́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтапансіяна́т |
аўтапансіяна́ты |
| Р. |
аўтапансіяна́та |
аўтапансіяна́таў |
| Д. |
аўтапансіяна́ту |
аўтапансіяна́там |
| В. |
аўтапансіяна́т |
аўтапансіяна́ты |
| Т. |
аўтапансіяна́там |
аўтапансіяна́тамі |
| М. |
аўтапансіяна́це |
аўтапансіяна́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтапасажы́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтапасажы́р |
аўтапасажы́ры |
| Р. |
аўтапасажы́ра |
аўтапасажы́раў |
| Д. |
аўтапасажы́ру |
аўтапасажы́рам |
| В. |
аўтапасажы́ра |
аўтапасажы́раў |
| Т. |
аўтапасажы́рам |
аўтапасажы́рамі |
| М. |
аўтапасажы́ру |
аўтапасажы́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтапераво́зчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтапераво́зчык |
аўтапераво́зчыкі |
| Р. |
аўтапераво́зчыка |
аўтапераво́зчыкаў |
| Д. |
аўтапераво́зчыку |
аўтапераво́зчыкам |
| В. |
аўтапераво́зчыка |
аўтапераво́зчыкаў |
| Т. |
аўтапераво́зчыкам |
аўтапераво́зчыкамі |
| М. |
аўтапераво́зчыку |
аўтапераво́зчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтапераго́ншчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтапераго́ншчык |
аўтапераго́ншчыкі |
| Р. |
аўтапераго́ншчыка |
аўтапераго́ншчыкаў |
| Д. |
аўтапераго́ншчыку |
аўтапераго́ншчыкам |
| В. |
аўтапераго́ншчыка |
аўтапераго́ншчыкаў |
| Т. |
аўтапераго́ншчыкам |
аўтапераго́ншчыкамі |
| М. |
аўтапераго́ншчыку |
аўтапераго́ншчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтаперагру́зчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтаперагру́зчык |
аўтаперагру́зчыкі |
| Р. |
аўтаперагру́зчыка |
аўтаперагру́зчыкаў |
| Д. |
аўтаперагру́зчыку |
аўтаперагру́зчыкам |
| В. |
аўтаперагру́зчык |
аўтаперагру́зчыкі |
| Т. |
аўтаперагру́зчыкам |
аўтаперагру́зчыкамі |
| М. |
аўтаперагру́зчыку |
аўтаперагру́зчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)