птушкае́д, ‑а, Мдзе, м.

Вялікі начны драпежны павук паўднёвых краін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распая́цца, ‑яецца; зак.

Расплавіцца, звычайна на месцы, дзе спаяна. Чайнік распаяўся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рафіна́д, ‑у, Мдзе, м.

Ачышчаны цукар у кавалках рознай формы.

[Фр. raffinade.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ру́дня, ‑і, ж.

Уст. Прамысловае прадпрыемства, дзе здабывалі або плавілі руду.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ружо́ўнік, ‑а, м.

Гадавальнік, дзе вырошчваюцца ружы, а таксама кветнік руж.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

садакла́д, ‑а, Мдзе, м.

Дадатковы даклад па пытаннях асноўнага даклада.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самакла́д, ‑а, Мдзе, м.

Рама для ўкладвання тканіны пасля адбельвання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

святлаво́д, ‑а, Мдзе, м.

Канал, па якому распаўсюджваецца светлавы паток.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скальд, ‑а, Мдзе, м.

Старажытнаскандынаўскі (нарвежскі або ісландскі) паэт-пясняр.

[Скандынаўскае skald.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

снегахо́д, ‑а, Мдзе, м.

Аўтамабіль, прызначаны для руху па снезе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)