фераспла́ўшчык, ‑а, м.

Спец. Той, хто займаецца вырабам ферасплаваў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

філакарты́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Той, хто займаецца філакартыяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

філумені́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Той, хто займаецца філуменіяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хабарадава́льнік, ‑а, м.

Той, хто дае хабар каму‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хронаметражы́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Той, хто вядзе хронаметраж.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цягле́ц, ‑ляца, м.

Гіст. Той, хто падвяргаўся абкладанню цяглом.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чалавекалю́бец, ‑бца, м.

Кніжн. Той, хто любіць людзей; гуманіст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чэрававяшча́льнік, ‑а, м.

Той, хто мае здольнасць да чэрававяшчання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вандро́ўнік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Чалавек, які вандруе, падарожнічае.

2. Той, хто часта мяняе месца жыхарства, вядзе неаседлы спосаб жыцця; качэўнік.

|| ж. вандро́ўніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

|| прым. вандро́ўніцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аналі́тык, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Той, хто мае схільнасць да аналітычных разважанняў, умее добра аналізаваць што-н.

2. Спецыяліст, які займаецца аналізам (у 1 і 3 знач.).

Палітычны а.

Хімік-а.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)