апендыцы́т, ‑у, М ‑цыце, м.

Запаленне апендыкса (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каксі́т, ‑у, М ‑сіце, м.

Запаленне тазасцегнавога сустава ў чалавека.

[Ад лац. coxa — сцягно.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

калі́т, ‑у, М ‑ліце, м.

Запаленне тоўстай кішкі. Хранічны каліт.

[Ад грэч. kōlon — абадочная кішка.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рыні́т, ‑у, М ‑ніце, м.

Запаленне слізістай абалонкі носа; насмарк.

[Лац. rhinitis ад грэч. rhis, rhinos — нос.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэціні́т, ‑у, М ‑ніце, м.

Запаленне сятчастай абалонкі вока (рэціны).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стаматы́т, ‑у, М ‑тыце, м.

Запаленне слізістай абалонкі поласці рота.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

урэтры́т, ‑у, М ‑рыце, м.

Спец. Запаленне слізістай абалонкі урэтры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эзафагі́т, ‑у, М ‑гіце, м.

Спец. Запаленне слізістай абалонкі стрававода.

[Грэч. oisophágos — стрававод.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

артры́т, ‑а, М ‑рыце, м.

Запаленне суставаў інфекцыйнага паходжання. Рэўматычны артрыт.

[Ад грэч. arthron — сустаў.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крупо́зны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да крупу. Крупознае запаленне лёгкіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)