паро́г, ‑а,
1. Бервяно або брус, прымацаваныя пад дзвярамі паміж вушакамі.
2.
3. Камяністы папярочны выступ на дне ракі, які парушае плаўнасць цячэння.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Verbum
анлайнавы слоўніккрыло́, ‑а́;
1. Орган у птушак, насякомых і некаторых млекакормячых, які служыць для лятання.
2. Плоская паверхня самалёта, якая падтрымлівае яго ў паветры.
3. Лопасць ветранога млына або параходнага вінта.
4. Покрыўка над колам аўтамабіля, веласіпеда і пад. для засцярогі ад пырскаў вады і гразі.
5. У невадзе — кожная з дзвюх бакавых частак сеткі, якія знаходзяцца з абодвух бакоў куля.
6. Бакавы корпус або бакавая частка пабудовы.
7. Правая або левая частка строю, баявога парадку войска; фланг.
8. Крайняя (левая або правая) групоўка якой‑н. палітычнай арганізацыі, буржуазнай партыі.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
барада́, ‑ы,
1. Пярэдняя частка ніжняй сківіцы.
2. Валасяное покрыва ніжняй часткі твару.
3. Касмыль недапрадзенай кудзелі льну, воўны.
4. Невялікі кусцік жыта, каля якога спраўляюць дажынкі пры заканчэнні жніва.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
з’е́хаць, з’еду, з’едзеш з’едзе;
1. Едучы, спусціцца адкуль‑н.
2. Едучы, павярнуць куды‑н.
3. Выехаць, паехаць адкуль‑н. (звычайна далёка або надоўга).
4. Ссунуцца са свайго месца; збіцца, спаўзці.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адкры́ты, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
3.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падбі́ць, падаб’ю, падаб’еш, падаб’е; падаб’ём, падаб’яце;
1. Прыбіць што‑н. да чаго‑н. знізу.
2.
3. Убіць, забіць глыбей.
4. і
5. Лёгкімі ўдарамі зрабіць мякчэйшым, узбіць.
6. Ударам пашкодзіць, параніць.
7.
8. Падсумаваць, падвесці вынікі.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рог 1, ‑а,
1. Цвёрды выраст з касцявога рэчыва на галаве ў некаторых жывёл.
2. Музычны або сігнальны інструмент у выглядзе сагнутай трубы з расшыраным канцом.
3. Востры загнуты канец чаго‑н.
•••
рог 2, ‑а;
1. Месца, дзе сыходзяцца, сутыкаюцца два знешнія бакі аднаго прадмета; вугал.
2. Месца, дзе збягаюцца дзве перпендыкулярныя вуліцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
оборо́т
1. (круг вращения) абаро́т, -та
оборо́т колеса́ абаро́т ко́ла;
маши́на де́лает сто оборо́тов в мину́ту
2. (отдельная стадия) абаро́т, -ту
оборо́т полевы́х культу́р
3. (обращение) абаро́т, -ту
оборо́т капита́ла абаро́т капіта́лу;
де́нежный оборо́т грашо́вае абарачэ́нне;
пусти́ть де́ньги в оборо́т пусці́ць гро́шы ў абарачэ́нне;
4. (оборотная сторона) адваро́т, -ту
смотри́ на оборо́те глядзі́ на адваро́це;
5. (направление в течении, развитии чего-л.) ход,
де́ло при́няло хоро́ший оборо́т спра́ва ста́ла до́брай (набыла́ до́бры кіру́нак, пале́пшылася);
6. (словесное выражение) зваро́т, -ту
оборо́т ре́чи мо́ўны зваро́т;
фразеологи́ческий оборо́т фразеалагі́чны зваро́т;
◊
пусти́ть в оборо́т пусці́ць у абыхо́дак;
взять в оборо́т узя́ць у рабо́ту.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
даліка́тны, ‑ая, ‑ае.
1. Ветлівы, ласкавы ў абыходжанні з людзьмі; уважлівы, паслужлівы.
2.
3. Кволы, тонкі; выпеставаны.
4. Складаны, тонкі па выкананню.
5. Кволы, мяккі, прыемны навобмацак (пра валасы, пух, тканіну і пад.).
6. Прыемны на смак, пах, гучанне і пад.
[Ад фр. délicat.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
збор, ‑у,
1.
2. Тое, што сабрана; агульная колькасць чаго‑н. сабранага.
3. Сукупнасць сабраных і выданых разам якіх‑н. тэкстаў.
4.
5. Сход членаў якой‑н. арганізацыі, калектыву.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)