эрытрацыта́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эрытрацыта́рны |
эрытрацыта́рная |
эрытрацыта́рнае |
эрытрацыта́рныя |
| Р. |
эрытрацыта́рнага |
эрытрацыта́рнай
эрытрацыта́рнае |
эрытрацыта́рнага |
эрытрацыта́рных |
| Д. |
эрытрацыта́рнаму |
эрытрацыта́рнай |
эрытрацыта́рнаму |
эрытрацыта́рным |
| В. |
эрытрацыта́рны (неадуш.)
эрытрацыта́рнага (адуш.) |
эрытрацыта́рную |
эрытрацыта́рнае |
эрытрацыта́рныя (неадуш.)
эрытрацыта́рных (адуш.) |
| Т. |
эрытрацыта́рным |
эрытрацыта́рнай
эрытрацыта́рнаю |
эрытрацыта́рным |
эрытрацыта́рнымі |
| М. |
эрытрацыта́рным |
эрытрацыта́рнай |
эрытрацыта́рным |
эрытрацыта́рных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эрытрацы́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эрытрацы́тны |
эрытрацы́тная |
эрытрацы́тнае |
эрытрацы́тныя |
| Р. |
эрытрацы́тнага |
эрытрацы́тнай
эрытрацы́тнае |
эрытрацы́тнага |
эрытрацы́тных |
| Д. |
эрытрацы́тнаму |
эрытрацы́тнай |
эрытрацы́тнаму |
эрытрацы́тным |
| В. |
эрытрацы́тны (неадуш.)
эрытрацы́тнага (адуш.) |
эрытрацы́тную |
эрытрацы́тнае |
эрытрацы́тныя (неадуш.)
эрытрацы́тных (адуш.) |
| Т. |
эрытрацы́тным |
эрытрацы́тнай
эрытрацы́тнаю |
эрытрацы́тным |
эрытрацы́тнымі |
| М. |
эрытрацы́тным |
эрытрацы́тнай |
эрытрацы́тным |
эрытрацы́тных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эрытрэ́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эрытрэ́йскі |
эрытрэ́йская |
эрытрэ́йскае |
эрытрэ́йскія |
| Р. |
эрытрэ́йскага |
эрытрэ́йскай
эрытрэ́йскае |
эрытрэ́йскага |
эрытрэ́йскіх |
| Д. |
эрытрэ́йскаму |
эрытрэ́йскай |
эрытрэ́йскаму |
эрытрэ́йскім |
| В. |
эрытрэ́йскі (неадуш.)
эрытрэ́йскага (адуш.) |
эрытрэ́йскую |
эрытрэ́йскае |
эрытрэ́йскія (неадуш.)
эрытрэ́йскіх (адуш.) |
| Т. |
эрытрэ́йскім |
эрытрэ́йскай
эрытрэ́йскаю |
эрытрэ́йскім |
эрытрэ́йскімі |
| М. |
эрытрэ́йскім |
эрытрэ́йскай |
эрытрэ́йскім |
эрытрэ́йскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эрытэмато́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эрытэмато́зны |
эрытэмато́зная |
эрытэмато́знае |
эрытэмато́зныя |
| Р. |
эрытэмато́знага |
эрытэмато́знай
эрытэмато́знае |
эрытэмато́знага |
эрытэмато́зных |
| Д. |
эрытэмато́знаму |
эрытэмато́знай |
эрытэмато́знаму |
эрытэмато́зным |
| В. |
эрытэмато́зны (неадуш.)
эрытэмато́знага (адуш.) |
эрытэмато́зную |
эрытэмато́знае |
эрытэмато́зныя (неадуш.)
эрытэмато́зных (адуш.) |
| Т. |
эрытэмато́зным |
эрытэмато́знай
эрытэмато́знаю |
эрытэмато́зным |
эрытэмато́знымі |
| М. |
эрытэмато́зным |
эрытэмато́знай |
эрытэмато́зным |
эрытэмато́зных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эрэбу́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эрэбу́скі |
эрэбу́ская |
эрэбу́скае |
эрэбу́скія |
| Р. |
эрэбу́скага |
эрэбу́скай
эрэбу́скае |
эрэбу́скага |
эрэбу́скіх |
| Д. |
эрэбу́скаму |
эрэбу́скай |
эрэбу́скаму |
эрэбу́скім |
| В. |
эрэбу́скі (неадуш.)
эрэбу́скага (адуш.) |
эрэбу́скую |
эрэбу́скае |
эрэбу́скія (неадуш.)
эрэбу́скіх (адуш.) |
| Т. |
эрэбу́скім |
эрэбу́скай
эрэбу́скаю |
эрэбу́скім |
эрэбу́скімі |
| М. |
эрэбу́скім |
эрэбу́скай |
эрэбу́скім |
эрэбу́скіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эрэкты́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эрэкты́льны |
эрэкты́льная |
эрэкты́льнае |
эрэкты́льныя |
| Р. |
эрэкты́льнага |
эрэкты́льнай
эрэкты́льнае |
эрэкты́льнага |
эрэкты́льных |
| Д. |
эрэкты́льнаму |
эрэкты́льнай |
эрэкты́льнаму |
эрэкты́льным |
| В. |
эрэкты́льны (неадуш.)
эрэкты́льнага (адуш.) |
эрэкты́льную |
эрэкты́льнае |
эрэкты́льныя (неадуш.)
эрэкты́льных (адуш.) |
| Т. |
эрэкты́льным |
эрэкты́льнай
эрэкты́льнаю |
эрэкты́льным |
эрэкты́льнымі |
| М. |
эрэкты́льным |
эрэкты́льнай |
эрэкты́льным |
эрэкты́льных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эскадры́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эскадры́льны |
эскадры́льная |
эскадры́льнае |
эскадры́льныя |
| Р. |
эскадры́льнага |
эскадры́льнай
эскадры́льнае |
эскадры́льнага |
эскадры́льных |
| Д. |
эскадры́льнаму |
эскадры́льнай |
эскадры́льнаму |
эскадры́льным |
| В. |
эскадры́льны (неадуш.)
эскадры́льнага (адуш.) |
эскадры́льную |
эскадры́льнае |
эскадры́льныя (неадуш.)
эскадры́льных (адуш.) |
| Т. |
эскадры́льным |
эскадры́льнай
эскадры́льнаю |
эскадры́льным |
эскадры́льнымі |
| М. |
эскадры́льным |
эскадры́льнай |
эскадры́льным |
эскадры́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эскалацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эскалацы́йны |
эскалацы́йная |
эскалацы́йнае |
эскалацы́йныя |
| Р. |
эскалацы́йнага |
эскалацы́йнай
эскалацы́йнае |
эскалацы́йнага |
эскалацы́йных |
| Д. |
эскалацы́йнаму |
эскалацы́йнай |
эскалацы́йнаму |
эскалацы́йным |
| В. |
эскалацы́йны (неадуш.)
эскалацы́йнага (адуш.) |
эскалацы́йную |
эскалацы́йнае |
эскалацы́йныя (неадуш.)
эскалацы́йных (адуш.) |
| Т. |
эскалацы́йным |
эскалацы́йнай
эскалацы́йнаю |
эскалацы́йным |
эскалацы́йнымі |
| М. |
эскалацы́йным |
эскалацы́йнай |
эскалацы́йным |
эскалацы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эскало́пны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эскало́пны |
эскало́пная |
эскало́пнае |
эскало́пныя |
| Р. |
эскало́пнага |
эскало́пнай
эскало́пнае |
эскало́пнага |
эскало́пных |
| Д. |
эскало́пнаму |
эскало́пнай |
эскало́пнаму |
эскало́пным |
| В. |
эскало́пны (неадуш.)
эскало́пнага (адуш.) |
эскало́пную |
эскало́пнае |
эскало́пныя (неадуш.)
эскало́пных (адуш.) |
| Т. |
эскало́пным |
эскало́пнай
эскало́пнаю |
эскало́пным |
эскало́пнымі |
| М. |
эскало́пным |
эскало́пнай |
эскало́пным |
эскало́пных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эскаматава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эскаматава́ны |
эскаматава́ная |
эскаматава́нае |
эскаматава́ныя |
| Р. |
эскаматава́нага |
эскаматава́най
эскаматава́нае |
эскаматава́нага |
эскаматава́ных |
| Д. |
эскаматава́наму |
эскаматава́най |
эскаматава́наму |
эскаматава́ным |
| В. |
эскаматава́ны (неадуш.)
эскаматава́нага (адуш.) |
эскаматава́ную |
эскаматава́нае |
эскаматава́ныя (неадуш.)
эскаматава́ных (адуш.) |
| Т. |
эскаматава́ным |
эскаматава́най
эскаматава́наю |
эскаматава́ным |
эскаматава́нымі |
| М. |
эскаматава́ным |
эскаматава́най |
эскаматава́ным |
эскаматава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)