закабале́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. закабаляць — закабаліць і стан паводле знач. дзеясл. закабаляцца — закабаліцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыжыўле́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыжыўляць — прыжывіць і стан паводле знач. дзеясл. прыжыўляцца — прыжывіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прытупле́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прытупляць — прытупіць і стан паводле знач. дзеясл. прытупляцца — прытупіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раз’ядна́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. раз’ядноўваць — раз’яднаць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. раз’яднацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нязве́данасць, ‑і, ж.
Стан нязведанага. Ноч палохала трывогай, нязведанасцю, горкім сумам па страчаным, па загубленым. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пагаршэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. пагаршаць — пагоршыць і стан паводле знач. дзеясл. пагаршацца — пагоршыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
найм, ‑у, м.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. наймаць — наняць і стан паводле знач. дзеясл. наймацца — наняцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нахму́ранасць, ‑і, ж.
Уласцівасць і стан нахмуранага; хмурнасць. Нахмуранасць з твару камандзіра палка адразу зляцела. Алешка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
недаро́бленасць, ‑і, ж.
Стан недаробленага; незавершанасць, незакончанасць. На ўсім ляжала пячаць нядбаласці і нейкай недаробленасці. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
правя́льванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. правяльваць — правяліць і стан паводле знач. дзеясл. правяльвацца — правяліцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)