пераку́льны, ‑ая, ‑ае.

Які перакульваецца пры разгрузцы. Перакульны вагон. Перакульны кузаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазраста́цца, ‑аецца; зак.

Зрасціся пры пераломах — пра многае. Паламаныя косці пазрасталіся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

небіткі́, ‑ая, ‑ое.

Які не разбіваецца пры ўдары, падзенні. Небіткое шкло.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накле́іцца, ‑клеіцца; зак.

Прыліпнуць, прыклеіцца пры дапамозе клею. Маркі добра наклеіліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

піраме́трыя, ‑і, ж.

Спосабы вымярэння высокіх тэмператур пры дапамозе спецыяльных прыбораў.

[Ад грэч. pýr — агонь і metreō — мераю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

легкапла́ўкасць, ‑і, ж.

Уласцівасць легкаплаўкага; здольнасць плавіцца пры параўнальна невысокай тэмпературы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

легкапла́ўкі, ‑ая, ‑ае.

Які плавіцца пры параўнальна невысокай тэмпературы. Легкаплаўкія металы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ліфцёр, ‑а, м.

Той, хто абслугоўвае ліфт пры пад’ёмах і спусках.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прадубі́ць, ‑дублю, ‑дубіш, ‑дубіць; зак., што.

Апрацаваць пры дапамозе дублення, выдубіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

радыёпеленга́цыя, ‑і, ж.

Вызначэнне кірунку на перадавальную радыёстанцыю пры дапамозе радыёпеленгатара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)