завурча́ць і завурчэ́ць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.

Пачаць вурчаць, вурчэць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загнаі́цца, ‑гноіцца; зак.

Пакрыцца, запоўніцца гноем; пачаць гнаіцца. Вочы загнаіліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зафамілья́рнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Пачаць паводзіць сябе фамільярна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зазу́мерыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак.

Пачаць зумерыць. Тэлефон непрывычна зазумерыў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заква́каць і закво́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Пачаць квакаць, квокаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запа́даць, ‑ае; зак.

Пачаць падаць.

запада́ць, ‑ае.

Незак. да запасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запішча́ць і запішчэ́ць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.

Пачаць пішчаць, пішчэць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запсіхава́ць, ‑псіхую, ‑псіхуеш, ‑псіхуе; зак.

Пачаць псіхаваць, траціць псіхічную раўнавагу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

развішча́цца, ‑шчуся, ‑шчышся, ‑тачыцца; зак.

Пачаць доўга і моцна вішчаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разгру́кацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Пачаць моцна і доўга грукаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)