віску́н, ‑а, м.

Разм. Той, хто многа вішчыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аліме́нтшчык, ‑а, м.

Разм. Той, хто плаціць аліменты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

анані́мшчык, ‑а, м.

Разм. Той, хто піша ананімкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апіло́ўшчык, ‑а, м.

Той, хто апілоўвае што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкрада́льнік, ‑а, м.

Той, хто выкрадае. Выкрадальнік папер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́купшчык, ‑а, м.

Той, хто выкупляе што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абража́льнік, ‑а, м.

Той, хто абражае каго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кітало́ў, ‑лова, м.

Той, хто займаецца лоўляй кітоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кле́йшчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца клейкай, аклейваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

клятвапаруша́льнік, ‑а, м.

Кніжн. Той, хто парушае клятву.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)