засме́чванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. засмечваць — засмеціць і стан паводле знач. дзеясл. засмечвацца — засмеціцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
затлумле́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. затлумляць — затлуміць і стан паводле знач. дзеясл. затлумляцца — затлуміцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
захо́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. захоўваць — захаваць і стан паводле знач. дзеясл. захоўвацца — захавацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гемафілі́я, ‑і, ж.
Хваравіты стан, які характарызуецца схільнасцю да крывацёкаў з прычыны паніжэння здольнасці крыві згортвацца.
[Ад грэч. háima — кроў і philia — схільнасць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гру́знасць, ‑і, ж.
Уласцівасць і стан грузнага. Аднак, нягледзячы на сваю грузнасць, .. [Андрэй Данілавіч] вельмі быў рухавы. Ракітны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выкаране́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкараняць — выкараніць і стан паводле знач. дзеясл. выкараняцца — выкараніцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выпрамле́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выпрамляць — выпраміць і стан паводле знач. дзеясл. выпрамляцца — выпраміцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аслабле́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. аслабляць — аслабіць.
2. Стан паводле знач. дзеясл. аслабець.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ахаладжэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. ахаладзіць (у 1 знач.) і стан паводле знач. дзеясл. ахаладзіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абескаляро́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. абескаляроўваць — абясколерыць і стан паводле знач. дзеясл. абескаляроўвацца — абясколерыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)