прашы́вачны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для прашыўкі. Прашывачны цэх. Прашывачны матэрыял.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разбо́рачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да разборкі. Разборачны цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэквізі́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рэквізіту. Рэквізітны цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дубі́ць, дублю́, ду́біш, ду́біць; ду́блены; незак., што.

Апрацоўваць шкуру, футра, вытрымліваючы іх у асобых растворах.

Д. шкуры.

|| зак. вы́дубіць, -блю, -біш, -біць; -блены.

|| наз. дубле́нне, -я, н.

|| прым. дубі́льны, -ая, -ае.

Д. цэх.

Дубільная вытворчасць.

Дубільныя рэчывы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бабі́тны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з вырабам ці апрацоўкай бабіту. Бабітны цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гі́льзавы, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для вырабу гільз. Гільзавы цэх. Гільзавы матэрыял.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

воўнапрадзі́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да прадзення воўны. Воўнапрадзільны цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ва́рачны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для варкі, выварвання. Варачны цэх. Варачны кацёл.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

медналіце́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ліцця медзі. Медналіцейны цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

металаплаві́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да плаўкі металаў. Металаплавільны цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)