нядобраўпара́дкаваны, ‑ая, ‑яе.

Пазбаўлены добраўпарадкаванасці. Нядобраўпарадкаваная кватэра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

няплённы, ‑ая, ‑ае.

Пазбаўлены плённасці. Няплённая работа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бязво́дны, -ая, -ае.

1. Пазбаўлены вады, вільгаці.

Бязводная пустыня.

2. Які не мае ў сваім складзе вады (спец.).

Б. раствор.

|| наз. бязво́днасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абвя́лы, -ая, -ае.

1. Прывялы, без жыццёвых сокаў (пра расліны).

Абвялая трава.

2. перан. Пазбаўлены сілы, бадзёрасці, здольнасці дзейнічаць, расслаблены.

А. ад слабасці чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

неканкрэ́тны, ‑ая, ‑ае.

Які пазбаўлены канкрэтнасці. Неканкрэтны адказ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

немілагу́чны, ‑ая, ‑ае.

Пазбаўлены мілагучнасці; негарманічны. Немілагучнае слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

немэтазго́дны, ‑ая, ‑ае.

Пазбаўлены мэтазгоднасці. Немэтазгодная трата часу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нячленараздзе́льны, ‑ая, ‑ае.

Пазбаўлены членараздзельнасці; невыразны. Нячленараздзельныя гукі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ухі́лісты, ‑ая, ‑ае.

Пазбаўлены пэўнасці, яснасці. Ухілісты адказ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

няўклю́дны, -ая, -ае (разм.).

1. Пазбаўлены зграбнасці, лоўкасці ў рухах; непаваротлівы.

Н. мядзведзь.

2. перан. Дрэнна, недастаткова апрацаваны; няскладны.

Няўклюдныя выразы.

|| наз. няўклю́днасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)