пашы́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пашы́ўшчык |
пашы́ўшчыкі |
| Р. |
пашы́ўшчыка |
пашы́ўшчыкаў |
| Д. |
пашы́ўшчыку |
пашы́ўшчыкам |
| В. |
пашы́ўшчыка |
пашы́ўшчыкаў |
| Т. |
пашы́ўшчыкам |
пашы́ўшчыкамі |
| М. |
пашы́ўшчыку |
пашы́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паязджа́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паязджа́нка |
паязджа́нкі |
| Р. |
паязджа́нкі |
паязджа́нак |
| Д. |
паязджа́нцы |
паязджа́нкам |
| В. |
паязджа́нку |
паязджа́нак |
| Т. |
паязджа́нкай паязджа́нкаю |
паязджа́нкамі |
| М. |
паязджа́нцы |
паязджа́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
педыкю́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
педыкю́рка |
педыкю́ркі |
| Р. |
педыкю́ркі |
педыкю́рак |
| Д. |
педыкю́рцы |
педыкю́ркам |
| В. |
педыкю́рку |
педыкю́рак |
| Т. |
педыкю́ркай педыкю́ркаю |
педыкю́ркамі |
| М. |
педыкю́рцы |
педыкю́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пе́карыха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пе́карыха |
пе́карыхі |
| Р. |
пе́карыхі |
пе́карых |
| Д. |
пе́карысе |
пе́карыхам |
| В. |
пе́карыху |
пе́карых |
| Т. |
пе́карыхай пе́карыхаю |
пе́карыхамі |
| М. |
пе́карысе |
пе́карыхах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пемзаўшчы́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пемзаўшчы́к |
пемзаўшчыкі́ |
| Р. |
пемзаўшчыка́ |
пемзаўшчыко́ў |
| Д. |
пемзаўшчыку́ |
пемзаўшчыка́м |
| В. |
пемзаўшчыка́ |
пемзаўшчыко́ў |
| Т. |
пемзаўшчыко́м |
пемзаўшчыка́мі |
| М. |
пемзаўшчыку́ |
пемзаўшчыка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пенказніма́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пенказніма́льнік |
пенказніма́льнікі |
| Р. |
пенказніма́льніка |
пенказніма́льнікаў |
| Д. |
пенказніма́льніку |
пенказніма́льнікам |
| В. |
пенказніма́льніка |
пенказніма́льнікаў |
| Т. |
пенказніма́льнікам |
пенказніма́льнікамі |
| М. |
пенказніма́льніку |
пенказніма́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пепінье́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пепінье́рка |
пепінье́ркі |
| Р. |
пепінье́ркі |
пепінье́рак |
| Д. |
пепінье́рцы |
пепінье́ркам |
| В. |
пепінье́рку |
пепінье́рак |
| Т. |
пепінье́ркай пепінье́ркаю |
пепінье́ркамі |
| М. |
пепінье́рцы |
пепінье́рках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пераво́зчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пераво́зчык |
пераво́зчыкі |
| Р. |
пераво́зчыка |
пераво́зчыкаў |
| Д. |
пераво́зчыку |
пераво́зчыкам |
| В. |
пераво́зчыка |
пераво́зчыкаў |
| Т. |
пераво́зчыкам |
пераво́зчыкамі |
| М. |
пераво́зчыку |
пераво́зчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пераго́ншчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пераго́ншчык |
пераго́ншчыкі |
| Р. |
пераго́ншчыка |
пераго́ншчыкаў |
| Д. |
пераго́ншчыку |
пераго́ншчыкам |
| В. |
пераго́ншчыка |
пераго́ншчыкаў |
| Т. |
пераго́ншчыкам |
пераго́ншчыкамі |
| М. |
пераго́ншчыку |
пераго́ншчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перадзві́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перадзві́жнік |
перадзві́жнікі |
| Р. |
перадзві́жніка |
перадзві́жнікаў |
| Д. |
перадзві́жніку |
перадзві́жнікам |
| В. |
перадзві́жніка |
перадзві́жнікаў |
| Т. |
перадзві́жнікам |
перадзві́жнікамі |
| М. |
перадзві́жніку |
перадзві́жніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)