плакірава́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плакірава́льшчык |
плакірава́льшчыкі |
| Р. |
плакірава́льшчыка |
плакірава́льшчыкаў |
| Д. |
плакірава́льшчыку |
плакірава́льшчыкам |
| В. |
плакірава́льшчыка |
плакірава́льшчыкаў |
| Т. |
плакірава́льшчыкам |
плакірава́льшчыкамі |
| М. |
плакірава́льшчыку |
плакірава́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пламбіро́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пламбіро́ўшчыца |
пламбіро́ўшчыцы |
| Р. |
пламбіро́ўшчыцы |
пламбіро́ўшчыц |
| Д. |
пламбіро́ўшчыцы |
пламбіро́ўшчыцам |
| В. |
пламбіро́ўшчыцу |
пламбіро́ўшчыц |
| Т. |
пламбіро́ўшчыцай пламбіро́ўшчыцаю |
пламбіро́ўшчыцамі |
| М. |
пламбіро́ўшчыцы |
пламбіро́ўшчыцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
плутані́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плутані́ст |
плутані́сты |
| Р. |
плутані́ста |
плутані́стаў |
| Д. |
плутані́сту |
плутані́стам |
| В. |
плутані́ста |
плутані́стаў |
| Т. |
плутані́стам |
плутані́стамі |
| М. |
плутані́сце |
плутані́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нясу́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нясу́н |
несуны́ |
| Р. |
несуна́ |
несуно́ў |
| Д. |
несуну́ |
несуна́м |
| В. |
несуна́ |
несуно́ў |
| Т. |
несуно́м |
несуна́мі |
| М. |
несуне́ |
несуна́х |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нясу́ха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нясу́ха |
нясу́хі |
| Р. |
нясу́хі |
нясу́х |
| Д. |
нясу́се |
нясу́хам |
| В. |
нясу́ху |
нясу́х |
| Т. |
нясу́хай нясу́хаю |
нясу́хамі |
| М. |
нясу́се |
нясу́хах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
няхлю́да
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
няхлю́да |
няхлю́ды |
| Р. |
няхлю́ды |
няхлю́д |
| Д. |
няхлю́дзе |
няхлю́дам |
| В. |
няхлю́ду |
няхлю́д |
| Т. |
няхлю́дай няхлю́даю |
няхлю́дамі |
| М. |
няхлю́дзе |
няхлю́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
о́бер
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
о́бер |
о́беры |
| Р. |
о́бера |
о́бераў |
| Д. |
о́беру |
о́берам |
| В. |
о́бера |
о́бераў |
| Т. |
о́берам |
о́берамі |
| М. |
о́беру |
о́берах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
оталарынго́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
оталарынго́лаг |
оталарынго́лагі |
| Р. |
оталарынго́лага |
оталарынго́лагаў |
| Д. |
оталарынго́лагу |
оталарынго́лагам |
| В. |
оталарынго́лага |
оталарынго́лагаў |
| Т. |
оталарынго́лагам |
оталарынго́лагамі |
| М. |
оталарынго́лагу |
оталарынго́лагах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
отарыналарынго́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
отарыналарынго́лаг |
отарыналарынго́лагі |
| Р. |
отарыналарынго́лага |
отарыналарынго́лагаў |
| Д. |
отарыналарынго́лагу |
отарыналарынго́лагам |
| В. |
отарыналарынго́лага |
отарыналарынго́лагаў |
| Т. |
отарыналарынго́лагам |
отарыналарынго́лагамі |
| М. |
отарыналарынго́лагу |
отарыналарынго́лагах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
п’янчу́жка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
п’янчу́жка |
п’янчу́жкі |
| Р. |
п’янчу́жкі |
п’янчу́жак |
| Д. |
п’янчу́жку |
п’янчу́жкам |
| В. |
п’янчу́жку |
п’янчу́жак |
| Т. |
п’янчу́жкам |
п’янчу́жкамі |
| М. |
п’янчу́жку |
п’янчу́жках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)