збо́рнік, ‑а,
1. Кніга, у якой сабраны якія‑н. літаратурныя творы, матэрыялы, дакументы і пад.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
збо́рнік, ‑а,
1. Кніга, у якой сабраны якія‑н. літаратурныя творы, матэрыялы, дакументы і пад.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
першынство́, ‑а,
1. Першае месца ў чым‑н., у
2. Спаборніцтва за першае месца ў
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дапаміна́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыда́ктыка, ‑і,
1. Раздзел педагогікі, у
2.
[Ад грэч. didaktikos — павучальны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адшчэ́пак, ‑пка,
Тое, што і адшчэп.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
антырэ́чыва, ‑а,
Форма матэрыі, процілеглая рэчыву, у
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мюрыды́зм, ‑у,
Нацыянальна-вызваленчы рух горцаў Паўночнага Каўказа ў 19 ст., у
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ліне́ены, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
недаба́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Дрэнна бачыць, мець слабы зрок.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напаўдзі́кі, ‑ая, ‑ае.
1. Амаль дзікі.
2. Недастаткова цывілізаваны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)