пратырча́ць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.

Тырчаць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прахіста́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Хістацца некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прахіста́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Хістаць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

працалава́цца, ‑луюся, ‑луешся, ‑луецца; зак.

Цалавацца некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прашмо́ргаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Шморгаць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

са́кас, ‑е, м.

Адзенне архірэя ў час набажэнства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Пасо́нчыць ’працадзіць’ (брасл., Сл. ПЗБ). З польск. posączyć się ’сачыўшыся, ліцца нейкі час’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прадве́сне ’час, што папярэднічае вясне’ (ТСБМ). Да вясна (гл.). Калька польск. przedwiośnie ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прутэ́сія ’іконы, якія насілі ў час царкоўнай працэсіі’ (віл., Сл. ПЗБ). Гл. пратэсія.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пато́ргваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., чым.

Злёгку, час ад часу торгаць. [Іосіф Валяр’янавіч] гаварыў, паторгваючы плячом, на хвіліну адыходзіў, потым набліжаўся і ўвесь час мармытаў: «Мгу-у, ага». Прокша.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)