настро́енасць, ‑і, ж.

Душэўны стан, пэўная накіраванасць думак, пачуццяў і пад.; настрой. Дзелавая настроенасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насычэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. насычаць — насыціць і насычацца — насыціцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кандэнсава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. кандэнсаваць і стан паводле знач. дзеясл. кандэнсавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параліза́цыя, ‑і, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. паралізаваць і стан паводле знач. дзеясл. паралізавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

знікне́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. знікаць — знікнуць. Знікненне антаганістычных класаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інвалі́днасць, ‑і, ж.

Стан інваліда; непрацаздольнасць. Дэмабілізавацца па інваліднасці. Пенсія па інваліднасці. Мець інваліднасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

захава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. захаваць і стан паводле знач. дзеясл. захавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закаха́насць, ‑і, ж.

Стан закаханага. Вера адчувала, што любіць чалавека нейкай хваравітай закаханасці. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замірэ́нне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. замірацца — замірыцца. Замірэнне праціўнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

патрае́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. патроіць і стан паводле знач. дзеясл. патроіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)