інтэ́рн, ‑а, м.

Той, хто праходзіць інтэрнатуру.

[Ад лац. internus — унутраны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ірыга́тар, ‑а, м.

Той, хто займаецца ірыгацыяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кадыфіка́тар, ‑а, м.

Той, хто займаецца кадыфікацыяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канапа́тчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца канапачаннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канарэ́ечнік, ‑а, м.

Той, хто гандлюе канарэйкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заме́ршчык, ‑а, м.

Той, хто робіць замеры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

блука́льнік, ‑а, м.

Той, хто многа блукае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бракаўшчы́к, ‑а, м.

Той, хто займаецца бракоўкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вадано́с, ‑а, м.

Той, хто носіць ваду.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вальнаду́мец, ‑мца, м.

Той, хто вызначаецца вальнадумствам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)