акуліро́ўшчык, ‑а, м.

Той, хто робіць акуліроўку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алхі́мік, ‑а, м.

Той, хто займаўся алхіміяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выраджэ́нец, ‑нца, м.

Той, хто выраджаецца; дэгенерат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абсле́давальнік, ‑а, м.

Той, хто вядзе абследаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

авечкагадо́вец, ‑доўца, м.

Той, хто займаецца авечкагадоўляй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кватэранайма́льнік, ‑а, м.

Той, хто наймае кватэру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кінагляда́ч, ‑гледача, м.

Той, хто глядзіць кінафільм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

клеява́р, ‑а, м.

Той, хто варыць клей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

козагадо́вец, ‑доўца, м.

Той, хто гадуе коз.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

конегадо́вец, ‑доўца, м.

Той, хто займаецца конегадоўляй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)