загусце́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. загусцець і стан паводле знач. дзеясл. загусцецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
закаха́насць, ‑і, ж.
Стан закаханага. Вера адчувала, што любіць чалавека нейкай хваравітай закаханасці. Асіпенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
замірэ́нне, ‑я, н.
Разм. Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. замірацца — замірыцца. Замірэнне праціўнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
захава́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. захаваць і стан паводле знач. дзеясл. захавацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
знікне́нне, ‑я, н.
Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. знікаць — знікнуць. Знікненне антаганістычных класаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інвалі́днасць, ‑і, ж.
Стан інваліда; непрацаздольнасць. Дэмабілізавацца па інваліднасці. Пенсія па інваліднасці. Мець інваліднасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выцверажэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. выцверажацца — выцверазіцца і выцверажаць — выцверазіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гае́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. гаіць і стан паводле знач. дзеясл. гаіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ажыўле́нне, ‑я, н.
Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. ажыўляць — ажывіць і ажыўляцца — ажывіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ажыццяўле́нне, ‑я, н.
Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. ажыццяўляць — ажыццявіць і ажыццяўляцца — ажыццявіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)