вяро́вачнік, ‑а, м.

Той, хто ўе вяроўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

геолагаразве́дчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца геолагаразведкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адстрэ́льшчык, ‑а, м.

Той, хто робіць адстрэл.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асеніза́тар, ‑а, м.

Той, хто займаецца асенізацыяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

астро́лаг, ‑а, м.

Той, хто займаецца астралогіяй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вершасклада́льнік, ‑а, м.

Той, хто складае вершы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вінагра́дар, ‑а, м.

Той, хто разводзіць вінаград.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вінаро́б, ‑а, м.

Той, хто займаецца вінаробствам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вуглевыпа́льшчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца вуглевыпальваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выбіра́льшчык, ‑а, м.

Той, хто выбірае бульбу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)