паралангі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спартсмен — парашутыст і аквалангіст.

[Ад фр. parachute, лац. aqua — вада і англ. lung — лёгкае.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скутэры́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спартсмен гоншчык на скутэры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

слаламі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спартсмен, спецыяліст па слаламу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ста́ер, -а, мн. -ы, -аў, м.

Спартсмен, які спецыялізуецца ў бегу ці гонках на доўгія дыстанцыі.

|| прым. ста́ерскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

трохбо́рац, -рца, мн. -рцы, -рцаў, м.

Спартсмен, які ўдзельнічае ў трохборстве.

|| ж. трохбо́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выно́слівы, -ая, -ае.

Фізічна моцны, трывалы, здольны многа вынесці (у 5 знач.).

В. конь.

В. спартсмен.

|| наз. выно́слівасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мнагабо́рац, -рца, мн. -рцы, -рцаў, м.

Спартсмен, які ўдзельнічае ў мнагаборстве.

|| ж. мнагабо́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лёгкаатле́т, ‑а, М ‑леце, м.

Спартсмен, які займаецца лёгкай атлетыкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гандбалі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спартсмен, які гуляе ў гандбол.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

барэ́ц, ‑рца, м.

Спартсмен, які займаецца класічнай або вольнай барацьбой.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)