чэ́шска-ру́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чэ́шска-ру́скі |
чэ́шска-ру́ская |
чэ́шска-ру́скае |
чэ́шска-ру́скія |
| Р. |
чэ́шска-ру́скага |
чэ́шска-ру́скай
чэ́шска-ру́скае |
чэ́шска-ру́скага |
чэ́шска-ру́скіх |
| Д. |
чэ́шска-ру́скаму |
чэ́шска-ру́скай |
чэ́шска-ру́скаму |
чэ́шска-ру́скім |
| В. |
чэ́шска-ру́скі (неадуш.)
чэ́шска-ру́скага (адуш.) |
чэ́шска-ру́скую |
чэ́шска-ру́скае |
чэ́шска-ру́скія (неадуш.)
чэ́шска-ру́скіх (адуш.) |
| Т. |
чэ́шска-ру́скім |
чэ́шска-ру́скай
чэ́шска-ру́скаю |
чэ́шска-ру́скім |
чэ́шска-ру́скімі |
| М. |
чэ́шска-ру́скім |
чэ́шска-ру́скай |
чэ́шска-ру́скім |
чэ́шска-ру́скіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шве́дска-ру́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шве́дска-ру́скі |
шве́дска-ру́ская |
шве́дска-ру́скае |
шве́дска-ру́скія |
| Р. |
шве́дска-ру́скага |
шве́дска-ру́скай
шве́дска-ру́скае |
шве́дска-ру́скага |
шве́дска-ру́скіх |
| Д. |
шве́дска-ру́скаму |
шве́дска-ру́скай |
шве́дска-ру́скаму |
шве́дска-ру́скім |
| В. |
шве́дска-ру́скі (неадуш.)
шве́дска-ру́скага (адуш.) |
шве́дска-ру́скую |
шве́дска-ру́скае |
шве́дска-ру́скія (неадуш.)
шве́дска-ру́скіх (адуш.) |
| Т. |
шве́дска-ру́скім |
шве́дска-ру́скай
шве́дска-ру́скаю |
шве́дска-ру́скім |
шве́дска-ру́скімі |
| М. |
шве́дска-ру́скім |
шве́дска-ру́скай |
шве́дска-ру́скім |
шве́дска-ру́скіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Імперыялі́зм. Крыніцай можа быць польская ці руская мова, дзе ў XIX ст. з англ. imperialism (Шанскі, 2, I, 58).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
смалі́стасць, ‑і, ж.
Уласцівасць смалістага (у 1, 2 знач.). Смалістасць дроў. // Ступень наяўнасці смалы ў чым‑н. Руская сасна не толькі не горшая, яна нават лепшая па смалістасці і больш дае жывіцы. Мяжэвіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лапта́, ‑ы, ДМ ‑пце, ж.
1. Руская народная гульня ў мяч дзвюма партыямі. Хлопцы-падшывальцы гуляюць на вуліцы ў лапту. Навуменка.
2. Лапатка, якой б’юць па мячы ў гэтай гульні. Ударыць мяч лаптой.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
са́жань, -жня, мн. -жні, -жняў, м.
1. Старая беларуская і руская мера даўжыні, роўная 3 аршынам (2,13 м).
2. Колькасць чаго-н., роўная гэтай меры.
Тры сажні дроў.
3. Прылада для абмервання зямельных участкаў.
Памераць прысядзібны надзел сажнем.
◊
Касы сажань у плячах — пра шырокага ў плячах, высокага чалавека.
|| прым. сажнёвы, -ая, -ае.
Сажнёвыя крокі (вельмі вялікія).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
трохра́дка, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.
Трохрадны гармонік. На прызбе чубаты салдат-гарманіст па ўвесь мах расцягваў трохрадку. Ставер. Просценькая руская трохрадка З голасам задумліва глухім: У пярэстых, акуратных латках Кулямі прабітыя мяхі. Бураўкін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Бузго́р, таксама бузго́рак, бузгаро́к ’горка, узвышша’ (Яшкін). Рус. дыял. (пск.) бузгорок ’частка поля’. Кантамінацыя слоў буго́р (гл.) і ўзго́р(ак). Здаецца, беларуска-руская сумесная інавацыя. Краўчук, БЛ, 1974, 5, 64.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пату́піць, патупі́ць ’апусціць уніз (вочы, галаву)’ (ТСБМ, бялын., Янк. Мат.). Рус. поту́пить (взор) ’тс’. Усх.-бел. — руская ізалекса. Да тупы́ (гл.); пату́піць — г. зн. ’нібы прытупіць погляд’ (Фасмер, 3, 346).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лагаві́на ’сенажаць у лагчыне’ (Шат., Бел. лекс.; навагр., Сл. паўн.-зах.), рус. пск. логовина ’невялікі падоўжны кавалак зямлі, лагчына’. Беларуска-руская ізалекса, утвораная ад лог (гл.) пры дапамозе суф. ‑ав‑ін‑а.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)