рабо́чий​II прил., в разн. знач. рабо́чы;

рабо́чий класс рабо́чы клас;

рабо́чее движе́ние рабо́чы рух;

рабо́чая гипо́теза рабо́чая гіпо́тэза;

рабо́чая си́ла эк. рабо́чая сі́ла;

◊

в рабо́чем поря́дке у рабо́чым пара́дку;

рабо́чие ру́ки рабо́чыя ру́кі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ініцыяты́ўны инициати́вный;

і. рабо́чы — инициати́вный рабо́чий;

~ныя дзе́янні — инициати́вные де́йствия

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ка́дравы ка́дровый;

к. рабо́чы — ка́дровый рабо́чий;

~выя во́йскі — ка́дровые войска́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

унармава́ны прич., прил. нормиро́ванный;

у. рабо́чы дзень — нормиро́ванный рабо́чий день

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спла́ўшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Рабочы, які сплаўляе лес.

|| ж. спла́ўшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

трасці́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Рабочы, які тросціць пражу.

|| ж. трасці́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тынко́ўшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Рабочы, спецыяліст па тынкоўцы.

|| ж. тынко́ўшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прадзі́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Рабочы, заняты вырабам пражы.

|| ж. прадзі́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прасаўшчы́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

Рабочы, які абслугоўвае прэс.

|| ж. прасаўшчы́ца, -ы, мн. -ы, -чы́ц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рамо́нтнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Рабочы, які займаецца рамонтам¹.

|| ж. рамо́нтніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)