сво́мы
займеннік, прыналежны, безасабовы
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сво́мы |
сво́мая |
сво́мае |
сво́мыя |
| Р. |
сво́мага |
сво́май сво́мае |
сво́мага |
сво́мых |
| Д. |
сво́маму |
сво́май |
сво́маму |
сво́мым |
| В. |
сво́мага (адуш.) сво́мы (неадуш.) |
сво́мую |
сво́мае |
сво́мых сво́мыя |
| Т. |
сво́мым |
сво́май сво́маю |
сво́мым |
сво́мымі |
| М. |
сво́мым |
сво́май |
сво́мым |
сво́мых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
бо́жы, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да бога. Божая воля. // Уст. Створаны богам, прыналежны богу. Конскія рэбры пачалі хадзіць пад скураю, пара павярнула з шыі гэтага божага стварэння. Чорны.
•••
Божая авечка гл. авечка.
Божая іскра гл. іскра.
Божы дар гл. дар.
Кожны божы дзень гл. дзень.
Свету божага (белага) не бачыць гл. бачыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Тэрыто́рыя ‘абшар, працяг зямлі’ (ТСБМ, Пятр.). Можа разглядацца як адаптаваны тэрмін з мясцовай актавай лаціны ВКЛ, параўн. лац. territorium ‘абшар, прыналежны да нейкага горада, ваколіца горада; поле, маёмасць, уладанне; рэгіён’ (Жлутка). Магчыма, пазнейшае абноўленае запазычанне праз рус. территория з франц. territoire, англ. territory, што ўзыходяць да лац. terra ‘зямля’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
А́піеў
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
А́піеў |
А́піева |
А́піева |
А́піевы |
| Р. |
А́піевага |
А́піевай А́піевае |
А́піевага |
А́піевых |
| Д. |
А́піеваму |
А́піевай |
А́піеваму |
А́піевым |
| В. |
А́піеў (неадуш.) А́піевага (адуш.) |
А́піеву |
А́піева |
А́піевы (неадуш.) А́піевых (адуш.) |
| Т. |
А́піевым |
А́піевай А́піеваю |
А́піевым |
А́піевымі |
| М. |
А́піевым |
А́піевай |
А́піевым |
А́піевых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
андрэ́еўскі
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
андрэ́еўскі |
андрэ́еўская |
андрэ́еўскае |
андрэ́еўскія |
| Р. |
андрэ́еўскага |
андрэ́еўскай андрэ́еўскае |
андрэ́еўскага |
андрэ́еўскіх |
| Д. |
андрэ́еўскаму |
андрэ́еўскай |
андрэ́еўскаму |
андрэ́еўскім |
| В. |
андрэ́еўскі (неадуш.) андрэ́еўскага (адуш.) |
андрэ́еўскую |
андрэ́еўскае |
андрэ́еўскія (неадуш.) андрэ́еўскіх (адуш.) |
| Т. |
андрэ́еўскім |
андрэ́еўскай андрэ́еўскаю |
андрэ́еўскім |
андрэ́еўскімі |
| М. |
андрэ́еўскім |
андрэ́еўскай |
андрэ́еўскім |
андрэ́еўскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аму́раў
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аму́раў |
аму́рава |
аму́рава |
аму́равы |
| Р. |
аму́равага |
аму́равай аму́равае |
аму́равага |
аму́равых |
| Д. |
аму́раваму |
аму́равай |
аму́раваму |
аму́равым |
| В. |
аму́раў (неадуш.) аму́равага (адуш.) |
аму́раву |
аму́рава |
аму́равы (неадуш.) ахіле́савых (адуш.) |
| Т. |
аму́равым |
аму́равай аму́раваю |
аму́равым |
аму́равымі |
| М. |
аму́равым |
аму́равай |
аму́равым |
аму́равых |
Крыніцы:
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
архіме́даў
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
архіме́даў |
архіме́дава |
архіме́дава |
архіме́давы |
| Р. |
архіме́давага |
архіме́давай архіме́давае |
архіме́давага |
архіме́давых |
| Д. |
архіме́даваму |
архіме́давай |
архіме́даваму |
архіме́давым |
| В. |
архіме́даў (неадуш.) архіме́давага (адуш.) |
архіме́даву |
архіме́дава |
архіме́давы (неадуш.) архіме́давых (адуш.) |
| Т. |
архіме́давым |
архіме́давай архіме́даваю |
архіме́давым |
архіме́давымі |
| М. |
архіме́давым |
архіме́давай |
архіме́давым |
архіме́давых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ака́нтавы
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ака́нтавы |
ака́нтавая |
ака́нтавае |
ака́нтавыя |
| Р. |
ака́нтавага |
ака́нтавай ака́нтавае |
ака́нтавага |
ака́нтавых |
| Д. |
ака́нтаваму |
ака́нтавай |
ака́нтаваму |
ака́нтавым |
| В. |
ака́нтавы (неадуш.) ака́нтавага (адуш.) |
ака́нтавую |
ака́нтавае |
ака́нтавыя (неадуш.) ака́нтавых (адуш.) |
| Т. |
ака́нтавым |
ака́нтавай ака́нтаваю |
ака́нтавым |
ака́нтавымі |
| М. |
ака́нтавым |
ака́нтавай |
ака́нтавым |
ака́нтавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Баты́еў
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
Баты́еў |
Баты́ева |
Баты́ева |
Баты́евы |
| Р. |
Баты́евага |
Баты́евай Баты́евае |
Баты́евага |
Баты́евых |
| Д. |
Баты́еваму |
Баты́евай |
Баты́еваму |
Баты́евым |
| В. |
Баты́еў (неадуш.) Баты́евага (адуш.) |
Баты́еву |
Баты́ева |
Баты́евы (неадуш.) Баты́евых (адуш.) |
| Т. |
Баты́евым |
Баты́евай Баты́еваю |
Баты́евым |
Баты́евымі |
| М. |
Баты́евым |
Баты́евай |
Баты́евым |
Баты́евых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
беркуці́ны
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
беркуці́ны |
беркуці́ная |
беркуці́нае |
беркуці́ныя |
| Р. |
беркуці́нага |
беркуці́най беркуці́нае |
беркуці́нага |
беркуці́ных |
| Д. |
беркуці́наму |
беркуці́най |
беркуці́наму |
беркуці́ным |
| В. |
беркуці́ны (неадуш.) беркуці́нага (адуш.) |
беркуці́ную |
беркуці́нае |
беркуці́ныя (неадуш.) беркуці́ных (адуш.) |
| Т. |
беркуці́ным |
беркуці́най беркуці́наю |
беркуці́ным |
беркуці́нымі |
| М. |
беркуці́ным |
беркуці́най |
беркуці́ным |
беркуці́ных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)