сво́мы

займеннік, прыналежны, безасабовы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сво́мы сво́мая сво́мае сво́мыя
Р. сво́мага сво́май
сво́мае		 сво́мага сво́мых
Д. сво́маму сво́май сво́маму сво́мым
В. сво́мага (адуш.)
сво́мы (неадуш.)		 сво́мую сво́мае сво́мых
сво́мыя
Т. сво́мым сво́май
сво́маю		 сво́мым сво́мымі
М. сво́мым сво́май сво́мым сво́мых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бо́жы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да бога. Божая воля. // Уст. Створаны богам, прыналежны богу. Конскія рэбры пачалі хадзіць пад скураю, пара павярнула з шыі гэтага божага стварэння. Чорны.

•••

Божая авечка гл. авечка.

Божая іскра гл. іскра.

Божы дар гл. дар.

Кожны божы дзень гл. дзень.

Свету божага (белага) не бачыць гл. бачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Тэрыто́рыя ‘абшар, працяг зямлі’ (ТСБМ, Пятр.). Можа разглядацца як адаптаваны тэрмін з мясцовай актавай лаціны ВКЛ, параўн. лац. territorium ‘абшар, прыналежны да нейкага горада, ваколіца горада; поле, маёмасць, уладанне; рэгіён’ (Жлутка). Магчыма, пазнейшае абноўленае запазычанне праз рус. территория з франц. territoire, англ. territory, што ўзыходяць да лац. terra ‘зямля’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ве́дзьмін

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ве́дзьмін ве́дзьміна ве́дзьміна ве́дзьміны
Р. ве́дзьмінага ве́дзьмінай
ве́дзьмінае		 ве́дзьмінага ве́дзьміных
Д. ве́дзьмінаму ве́дзьмінай ве́дзьмінаму ве́дзьміным
В. ве́дзьмін (неадуш.)
ве́дзьмінага (адуш.)		 ве́дзьміну ве́дзьміна ве́дзьміны (неадуш.)
ве́дзьміных (адуш.)
Т. ве́дзьміным ве́дзьмінай
ве́дзьмінаю		 ве́дзьміным ве́дзьмінымі
М. ве́дзьміным ве́дзьмінай ве́дзьміным ве́дзьміных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

во́йтаў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. во́йтаў во́йтава во́йтава во́йтавы
Р. во́йтавага во́йтавай
во́йтавае		 во́йтавага во́йтавых
Д. во́йтаваму во́йтавай во́йтаваму во́йтавым
В. во́йтаў (неадуш.)
во́йтавага (адуш.)		 во́йтаву во́йтава во́йтавы (неадуш.)
во́йтавых (адуш.)
Т. во́йтавым во́йтавай
во́йтаваю		 во́йтавым во́йтавымі
М. во́йтавым во́йтавай во́йтавым во́йтавых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

во́латаў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. во́латаў во́латава во́латава во́латавы
Р. во́латавага во́латавай
во́латавае		 во́латавага во́латавых
Д. во́латаваму во́латавай во́латаваму во́латавым
В. во́латаў (неадуш.)
во́латавага (адуш.)		 во́латаву во́латава во́латавы (неадуш.)
во́латавых (адуш.)
Т. во́латавым во́латавай
во́латаваю		 во́латавым во́латавымі
М. во́латавым во́латавай во́латавым во́латавых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

во́льтаў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. во́льтаў во́льтава во́льтава во́льтавы
Р. во́льтавага во́льтавай
во́льтавае		 во́льтавага во́льтавых
Д. во́льтаваму во́льтавай во́льтаваму во́льтавым
В. во́льтаў (неадуш.)
во́льтавага (адуш.)		 во́льтаву во́льтава во́льтавы (неадуш.)
во́льтавых (адуш.)
Т. во́льтавым во́льтавай
во́льтаваю		 во́льтавым во́льтавымі
М. во́льтавым во́льтавай во́льтавым во́льтавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вядзьма́рчын

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вядзьма́рчын вядзьма́рчына вядзьма́рчына вядзьма́рчыны
Р. вядзьма́рчынага вядзьма́рчынай
вядзьма́рчынае		 вядзьма́рчынага вядзьма́рчыных
Д. вядзьма́рчынаму вядзьма́рчынай вядзьма́рчынаму вядзьма́рчыным
В. вядзьма́рчын (неадуш.)
вядзьма́рчынага (адуш.)		 вядзьма́рчыну вядзьма́рчына вядзьма́рчыны (неадуш.)
вядзьма́рчыных (адуш.)
Т. вядзьма́рчыным вядзьма́рчынай
вядзьма́рчынаю		 вядзьма́рчыным вядзьма́рчынымі
М. вядзьма́рчыным вядзьма́рчынай вядзьма́рчыным вядзьма́рчыных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вядзьма́чы

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вядзьма́чы вядзьма́чая вядзьма́чае вядзьма́чыя
Р. вядзьма́чага вядзьма́чай
вядзьма́чае		 вядзьма́чага вядзьма́чых
Д. вядзьма́чаму вядзьма́чай вядзьма́чаму вядзьма́чым
В. вядзьма́чы (неадуш.)
вядзьма́чага (адуш.)		 вядзьма́чую вядзьма́чае вядзьма́чыя (неадуш.)
вядзьма́чых (адуш.)
Т. вядзьма́чым вядзьма́чай
вядзьма́чаю		 вядзьма́чым вядзьма́чымі
М. вядзьма́чым вядзьма́чай вядзьма́чым вядзьма́чых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гайду́чы

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гайду́чы гайду́чая гайду́чае гайду́чыя
Р. гайду́чага гайду́чай
гайду́чае		 гайду́чага гайду́чых
Д. гайду́чаму гайду́чай гайду́чаму гайду́чым
В. гайду́чы (неадуш.)
гайду́чага (адуш.)		 гайду́чую гайду́чае гайду́чыя (неадуш.)
гайду́чых (адуш.)
Т. гайду́чым гайду́чай
гайду́чаю		 гайду́чым гайду́чымі
М. гайду́чым гайду́чай гайду́чым гайду́чых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)