дыда́ктык, ‑а, м.

Спецыяліст па дыдактыцы (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

псіханеўро́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст па псіхічных і нервовых захворваннях.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раслінаво́д, ‑а, М ‑дзе; м.

Спецыяліст у галіне раслінаводства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расшліхто́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы тэкстыльнай вытворчасці, спецыяліст па расшліхтоўцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

робатабудаўні́к, ‑а, м.

Спецыяліст па канструяванню і вырабу робатаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палео́граф, ‑а, м.

Спецыяліст па палеаграфіі; даследчык старажытных рукапісаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неўро́лаг, ‑а, М ‑у, м.

Спецыяліст у галіне неўралогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нарко́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне наркалогіі. Урач-нарколаг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нафтахі́мік, ‑а, м.

Спецыяліст па нафтахіміі; работнік нафтахімічнай прамысловасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неарга́нік, ‑а, м.

Разм. Спецыяліст у галіне неарганічнай хіміі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)