калёўшчык, ‑а, м.

Спецыяліст па калёўцы (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

касмето́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне касметалогіі. Урач-касметолаг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кіназна́ўца, ‑ы, м. і ж.

Спецыяліст у галіне кіназнаўства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лясні́чы, ‑ага, м.

Загадчык лясніцтва, спецыяліст па лясной гаспадарцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мацава́льшчык, ‑а, м.

Горнарабочы, спецыяліст па крапяжу. Шахцёр-мацавальшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

моваве́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Спецыяліст у галіне мовазнаўства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

музыкаве́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Спецыяліст у галіне музыказнаўства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неўро́лаг, ‑а, М ‑у, м.

Спецыяліст у галіне неўралогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

палео́граф, ‑а, м.

Спецыяліст па палеаграфіі; даследчык старажытных рукапісаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нарко́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне наркалогіі. Урач-нарколаг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)