крыміналі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст у галіне крыміналістыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іспані́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст у галіне іспаністыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

калёўшчык, ‑а, м.

Спецыяліст па калёўцы (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мацава́льшчык, ‑а, м.

Горнарабочы, спецыяліст па крапяжу. Шахцёр-мацавальшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

касмето́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне касметалогіі. Урач-касметолаг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кіназна́ўца, ‑ы, м. і ж.

Спецыяліст у галіне кіназнаўства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

індаеўрапеі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст у галіне індаеўрапеістыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

моваве́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Спецыяліст у галіне мовазнаўства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

музыкаве́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Спецыяліст у галіне музыказнаўства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нарко́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне наркалогіі. Урач-нарколаг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)