звыча́йны
1. обы́чный; обыкнове́нный; обы́денный; (посредственный — ещё) зауря́дный;
2. привы́чный, при́нятый;
3.
4.
◊ гэ́та спра́ва ~ная — это де́ло обы́чное
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
звыча́йны
1. обы́чный; обыкнове́нный; обы́денный; (посредственный — ещё) зауря́дный;
2. привы́чный, при́нятый;
3.
4.
◊ гэ́та спра́ва ~ная — это де́ло обы́чное
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
забы́ць
1. (перестать помнить) забы́ть, позабы́ть; запа́мятовать;
2.
◊
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
за́дні
◊ даць
без ~няй ду́мкі — без за́дней мы́сли;
без ~ніх ног — без за́дних ног;
~нім днём (чысло́м) — за́дним число́м;
~нім ро́зумам бага́ты — за́дним умо́м кре́пок;
хадзі́ць (стая́ць) на ~ніх ла́пках — ходи́ть (стоя́ть) на за́дних ла́пках;
адысці́ на
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
палі́цца I
1.
2.
палі́цца II
1. (начать литься) поли́ться; (с силой — ещё) хлы́нуть;
2.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
по́бач
1.
2. предлог с
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ра́зам
1. вме́сте; сообща́; заодно́; совоку́пно, в совоку́пности, в соо́бществе, вку́пе;
2.
3.
◊ р.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
цяга́цца
1. (тянуться по земле) волочи́ться;
2. таска́ться, броди́ть;
3. скита́ться;
4. с чем-л. (носить с собой без надобности) таска́ться;
5.
6. (соперничать, состязаться в чём-л.) тяга́ться;
7.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
жыць, жыву́, жыве́ш, жыве́; жывём, жывяце́, жыву́ць; жыў, жыла́, -ло́;
1. Быць жывым, існаваць, знаходзіцца ў працэсе жыцця.
2.
3. Існаваць, мець месца (пра думкі, пачуцці
4. Знаходзіцца, пражываць дзе
5. чым,
6.
7. кім і
8. Быць у якіх
Жыць
Жыць чужым розумам — прытрымлівацца чужой думкі, не маючы сваёй.
Жыць як набяжыць (прымаўка) — жыць так, як дыктуюць абставіны.
Няхай жыве! — пажаданне поспеху, росквіту.
(Сам) Бог жыве — пра добрыя ўмовы жыцця, працы.
У горы жыць ды
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зуб, -а,
1.
2.
Ні ў зуб нагой (
Мець зуб на каго (
||
На зубок трапіць каму (
На зубок (вывучыць, выведаць;
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зве́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
Параўнаць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)