цыркуля́рка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цыркуля́рка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шліфава́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Прызначаны для апрацоўкі чаго‑н. шліфаваннем.
2. Які ўтвараецца, атрымліваецца пры шліфаванні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сартава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны;
Размяркоўваць, раскладваць па сартах.
||
||
||
Сартавальная горка — месца на чыгуначных пуцях, дзе фарміруюцца саставы (
Сартавальная станцыя — станцыя, дзе фарміруюць і расфарміроўваюць чыгуначныя саставы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пране́сціся, -ясу́ся, -ясе́шся, -ясе́цца; -ясёмся, -есяце́ся, -ясу́цца; -ёсся, -е́слася; -ясіся;
1. Хутка праехаць, прабегчы
2. (1 і 2
3. (1 і 2
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
па́ра², -ы,
1. Рэчыва ў газападобным стане, якое ўтвараецца з вадкасці пры яе награванні, выпарэнні.
2. Моцна нагрэтае вільготнае паветра.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перае́хаць, -е́ду, -е́дзеш, -е́дзе; -е́дзь;
1. што і цераз што. Праехаць цераз што
2. каго-што. Праехаўшы па кім-, чым
3. Перасяліцца, перабрацца.
||
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пажа́р, -у,
1. Агонь, які ахоплівае і знішчае ўсё, што можа гарэць.
2.
Як на пажар — вельмі хутка (бегчы, імчацца); спяшацца.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ра́ма, -ы,
1. Аконны пераплёт з устаўленым шклом і без яго.
2. Аправа для ўстаўкі карцін, партрэтаў, люстраў
3. Нясучая частка машыны, якой
4. Прамавугольнік з брусоў або планак для розных патрэб і мэт.
Лесапільная рама —
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зачака́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Вельмі доўга чакаць; стаміцца ад доўгага чакання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адкідны́, ‑ая, ‑ое.
Які можа адкідвацца, адкінуцца (у 2 знач.) (пра што‑н., замацаванае адным краем).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)