незаціка́ўленасць, ‑і, ж.

Стан незацікаўленага; адсутнасць інтарэсу, цікавасці да чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

правіса́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. правісаць — правіснуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прафілёвачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які прызначаны, служыць для прафілёўкі. Прафілёвачны стан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перадінфа́рктны, ‑ая, ‑ае.

Які бывае перад інфарктам, папярэднічае інфаркту. Перадінфарктны стан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перасто́й, ‑ю, м.

Спец. Стан паводле дзеясл. перастаяць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перасыха́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. перасыхаць — перасохнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ператамле́нне, ‑я, н.

Стан празмерная стомленасці. У мяне бяссонніца, ператамленне. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераяда́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. пераядаць — пераесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скале́чанасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан скалечанага (у 2, 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скры́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан скрытага (у 2–4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)