прарэ́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны; зак., што.
Зрабіць радзейшым, вырваўшы некаторыя расліны.
П. густыя ўсходы буракоў.
|| незак. прарэ́джваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. прарэ́джванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прасла́віць, -ла́ўлю, -ла́віш, -ла́віць; -ла́ўлены; зак., каго-што.
Зрабіць вядомым, славутым.
Гераічныя пералёты праславілі савецкіх лётчыкаў.
|| незак. праслаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
|| наз. праслаўле́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
папрарыва́ць¹, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.
1. Прарваць што-н. у многіх месцах, прарваць усё, многае.
2. Зрабіць пасадкі чаго-н. радзейшымі.
П. буракі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перасушы́ць, -ушу́, -у́шыш, -у́шыць; -у́шаны; зак., што.
1. Зрабіць вельмі сухім.
П. тытунь.
2. Высушыць усё, многае.
П. усю бялізну.
|| незак. перасу́шваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Наке́рзаць ’зрабіць абы-як’ (шчуч., Сцяшк. Сл.). Да ке́рзаць ’плесці няўмела’, згодна з Лаўчутэ (Балтызмы, 67), з літ. kerzinti, kerzėnti ’марудна рухацца’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Абшывалі́ць ’абабраць, абакрасці, зрабіць хутка справу’, параўн. абшамыць (Бяльк.) да аб‑шавяліць. Параўн. другое значэнне дзеяслова шаволіць ’шукаць, рыскаць’. Гл. шаволіць, абшаволіць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пане́хтуваць ’зганьбіць’ (Сл. ПЗБ). Укр. поне́хтувати ’пагрэбаваць; папсаваць, зрабіць шкоду’. Ад nechati (гл: няхай) з т укладным у выніку экспрэсіўнага характару слова.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прыда́ць ’зрабіць’: сам собе смерць прыдаў (ТС). Улічваючы кантэкст, трэба лічыць культурным (кніжным) запазычаннем з рус. предать смерти з дыялектнай трансфармацыяй прэфікса.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Распаця́ківаць ’марудзіць, доўга разважаць услых, перш чым зрабіць што-небудзь’ (ветк., Ск. нар. мовы). Няясна; магчыма, да цяка́ць, ціка́ць ’высочваць, шукаць’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адгра́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што.
Зрабіць грані (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)