матэрыялі́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.
1. Паслядоўнік матэрыялізму.
2. Чалавек, вельмі практычны па сваіх інтарэсах, які падыходзіць да ўсяго з пункту гледжання матэрыяльных выгад для сябе (разм.).
|| ж. матэрыялі́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. матэрыялі́сцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
це́шыць, -шу, -шыш, -шыць; незак. каго-што
1. Выклікаць радасць, задавальненне, весяліць.
Атрыманы ўраджай цешыў хлебароба.
Усё, што здарылася, яго не цешыла, а засмучала.
2. Забаўляць.
Ц. дзіця цацкамі.
3. Суцяшаць, абнадзейваць.
Ц. сябе надзеяй на лепшае.
|| зак. паце́шыць, -шу, -шыш, -шыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адка́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
1. Незак. да адказаць.
2. Прымаць на сябе адказнасць (у 1 знач.), несці адказнасць за каго‑, што‑н. Адказваць за выкананне вытворчага плана.
•••
Адказваць галавою за каго‑, што‑н. — браць на сябе поўную адказнасць за каго‑, што‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папрыціска́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Прыціснуць усё, многае або ўсіх, многіх. Папрыціскаць прахожых да сцяны. Папрыціскаць пальцы. □ Папрыціскаўшы насы да шыбаў, з зайздрасцю глядзелі.. Косцевы аднагодкі. Карпюк. // Абняўшы, прытуліць да сябе ўсіх, многіх або ўсё, многае. Папрыціскаць дзяцей да сябе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адыёзны, ‑ая, ‑ае.
Кніжн. Які выклікае краіне адмоўныя адносіны да сябе; крайне адмоўны, непажаданы. Адыёзная асоба.
[Ад лац. odiosus — ненавісны, агідны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
контраге́нт, ‑а, М ‑нце, м.
Асоба або ўстанова, якія ўзялі на сябе пэўныя абавязкі па дагавору.
[Ад лац. contrahens, contrahentis — які дамаўляецца.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гімене́й, ‑я, м.
У старажытнагрэчаскай і старажытнарымскай міфалогіі — бог шлюбу.
•••
Звязаць сябе вузамі Гіменея гл. звязаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дапрацава́цца, ‑цуюся, ‑цуешся, ‑цуецца; зак.
Разм. Празмернай працай давесці сябе да непрыемных вынікаў. Дапрацаваўся да знямогі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даспа́цца, ‑сплюся, ‑спішся, ‑спіцца; зак.
Разм. Многа сплючы, праспаўшы, давесці сябе да якіх‑н. непрыемных вынікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асна́сціцца, аснашчуся, аснасцішся, аснасціцца; зак.
1. Забяспечыцца снасцямі, прыладамі.
2. Забяспечыць сябе неабходнымі тэхнічнымі сродкамі; абсталявацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)