лётчык, ‑а,
Вадзіцель самалёта.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лётчык, ‑а,
Вадзіцель самалёта.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
люфа́, ‑ы,
Паўднёвая аднагадовая расліна сямейства гарбузовых, завязі якой ужываюцца ў ежу, а спелыя плады
[Араб.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гру́зчык, ‑а,
Рабочы, які займаецца пагрузкай або разгрузкай чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
палітзаня́ткі, ‑каў;
Заняткі на грамадска-палітычную тэму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кака́ва, ‑ы,
1. Трапічнае дрэва, абястлушчаныя зярняты якога
2. Парашок з зярнят гэтага дрэва.
[Ісп. cacao.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заку́сачная, ‑ай,
Сталоўка, у якой падаюць проста згатаваныя, звычайна халодныя стравы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цеплаво́з, ‑а,
Лакаматыў, які прыводзіцца ў дзеянне рухавіком унутранага згарання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэўко́маўскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да рэўкома, належыць яму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шкро́баць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
луб, -у,
1. Валакністая тканка раслін, па якой перамяшчаюцца арганічныя рэчывы (
2. Пласт, кавалак кары ліпы, вяза і іншых ліставых дрэў разам з валакністай унутранай часткай.
3. Валокны некаторых раслін (лёну, канапель), якія
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)