Verbum

процічу́мны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для папярэджання і лячэння чумы. Процічумная вакцына.

рэзерпі́н, ‑у, м.

Лекавы прэпарат для лячэння гіпертаніі і псіхічных захворванняў.

святлолячэ́нне, ‑я, н.

Выкарыстанне праменяў святла (сонечнага ці штучнага) для лячэння.

супрацьцынго́тны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для прафілактыкі і лячэння цынгі. Супрацьцынготны вітамін.

супрацьшкарлятыно́зны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для прафілактыкі і лячэння шкарлятыны. Супрацьшкарлятынозная вакцына.

водалячэ́нне, ‑я, н.

Сістэма лячэння хворых вадой (ванны, душы, купанне і інш.).

ампелатэрапі́я, ‑і, ж.

Спец. Выкарыстанне вінаграду для лячэння розных захворванняў; вінаграднае лячэнне.

[Ад грэч. ámpelos — вінаград і therapéia — лячэнне.]

анкало́гія, ‑і, ж.

Раздзел медыцыны, які вывучае пухліны і метады іх лячэння.

[Ад грэч. onkis — уздутасць і logos — вучэнне.]

залячы́цца, ‑лечыцца; зак.

Разм. Зажыць, загаіцца ў выніку лячэння. Рана хутка залячылася.

процізапале́нчы, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для папярэджання і лячэння запаленняў. Процізапаленчыя сродкі.