Verbum

салявы́, ‑ая, ‑ое.

1. Які мае адносіны да солі (у 1, 4 знач.). Салявы раствор. Салявы абмен.

2. Тое, што і саляварны.

самалі́йцы, ‑аў; адз. самаліец, ‑лійца, м.; самалійка, ‑і, ДМ ‑лійцы; мн. самалійкі, ‑ліек; ж.

Тое, што і самалі (у 1 знач.).

самаро́бкавы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Тое, што і самаробны. Палаткі лагера прыціхлі, Начным агорнутыя сном. Салдат спакой вартуе іхні Пад самаробкавым «грыбком». Калачынскі.

самаскі́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Тое, што і самазвал. Бетонамяшалкі праз роўныя прамежкі часу выкідалі гатовы замес у жалезныя кузавы самаскідаў. «Полымя».

се́льтэрскі, ‑ая, ‑ае.

У выразе: сельтэрская вада — мінеральная саляна-вуглякіслая вада. // у знач. наз. се́льтэрская, ‑ай, ж. Тое, што і сельтэрская вада.

[Ад назвы крыніцы ў сяле Selters у Германіі.]

смажэ́нне, ‑я, н.

Разм. Тое, што і смажаніна. [Антаніна Міхайлаўна:] — Давайце крыху перакусім. Закаштуйце майго смажэння і скажыце, ці падыходжу я ў кухаркі. Колас.

сме́тнішча, ‑а, н.

Разм. Тое, што і сметнік. Выкінуць чаравік на сметнішча. // Звалка, месца, куды звозяць рознае смецце. Адвесці ўчастак для сметнішча.

со́ртнасць, ‑і, ж.

1. Тое, што і гатунковасць. Сортнасць тавараў.

2. Прыналежнасць да высокага або каштоўнага сорту (пра культурныя расліны). Сортнасць пшаніцы.

сталя́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; незак.

Разм. Тое, што і сталярнічаць. [Марцін] па-звычайнаму займаўся ўсім пакрысе: шыў, сталярыў, ладзіў коміны і печы. Чарнышэвіч.

страка́ціцца, ‑каціцца; незак.

Разм. Тое, што і стракаціць (у 1 знач.). [Лужок] аж звініць ад птушыных галасоў і аж стракаціцца ад матылькоў. Якімовіч.