здра́віца, ‑ы, ж.
Тост за здароўе; кароткая прамова з пажаданнем здароўя. Здравіца ў гонар пераможцаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
надво́р, прысл.
Вонкі адкуль‑н., за межы чаго‑н.; проціл. унутр. Выйсці з дому надвор.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
безнагля́днасць, ‑і, ж.
Стан безнагляднага; адсутнасць нагляду за кім‑, чым‑н. Барацьба з дзіцячай безнагляднасцю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
блюзна́, ‑ы, ж.
Брак у тканіне з-за няправільнага перапляцення або абрыву ніткі ў аснове.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пагекта́рны, ‑ая, ‑ае.
Які вызначаецца з разліку кожнага гектара, за кожны гектар. Пагектарная норма паставак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
феміні́зм, ‑у, м.
У буржуазных краінах — палітычны рух за ўраўнаванне жанчын у правах з мужчынамі.
[Ад лац. femina — жанчына.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
франдзі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак.
Кніжн. Выказваць незадаволенасць кім‑, чым‑н. з-за жадання супярэчыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чорнаруба́шачнік, ‑а, м.
Гіст. Італьянскі фашыст (называецца так з-за чорнай рубашкі — формы італьянскіх фашыстаў).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пята́, -ы́, ДМ пяце́, мн. пя́ты і (з ліч. 2, 3, 4) пяты́, пят, ж.
1. Задняя частка ступні, а таксама частка панчохі, шкарпэткі, якая закрывае яе.
Пяты ныюць (ад хадзьбы). Наступаць на пяты каму-н. (таксама перан.; даганяць).
2. Апорная частка чаго-н. (спец.).
П. дзвярэй.
◊
Ахілесава пята (кніжн.) — найбольш слабае месца каго-, чаго-н. [са старажытнагрэч. міфа пра Ахілеса, які меў толькі адно слабае месца на целе — пяту].
Да пят (разм.) — пра вельмі доўгае, амаль да зямлі адзенне, касу.
З (ад) галавы да пят (разм.) — тое, што і з галавы да ног.
Пад пятой каго або чыёй (разм.) — пад прыгнётам, пад уладай.
Па пятах за кім (разм.) — следам за кім-н., не адстаючы (хадзіць, гнацца).
|| прым. пя́тачны, -ая, -ае (да 1 знач.), пя́тавы, -ая, -ае (да 2 знач.) і пя́тны, -ая, -ае (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
веташо́к, ‑шка, м.
Памянш.-ласк. да ветах. Вольна пад небам. За хатай дарога Выбегла з вуліцы — лёгка бяжыцца. За ёй веташок развітальны двухрогі, Ранак сустрэўшы, хаваецца ў жыце. Калачынскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)