куды́,
1.
2.
3.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
куды́,
1.
2.
3.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лічы́ць, лічу, лічыш, лічыць;
1. Называць лікі ў паслядоўным парадку.
2. Ведаць назвы і паслядоўнасць лікаў да пэўнай мяжы.
3.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лю́дскі, ‑ая, ‑ае.
1. Чалавечны, пачцівы.
2. Такі, як трэба; прыстойны.
3. Добры, прыгодны для чаго‑н.
людскі́, ‑а́я, ‑о́е.
1. Які мае адносіны да людзей, належыць людзям (у 1 знач.).
2. Уласцівы людзям (у 1 знач.); чалавечы.
3. Які мае адносіны да людзей (у 2 знач.); іншы.
4.
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
забра́ць, ‑бяру, ‑бярэш, ‑бярэ; ‑бяром, ‑бераце;
1. Узяць каго‑, што‑н. з сабой, да сябе.
2. Узяць сабе; адабраць, захапіць.
3.
4.
5.
6.
7. Увабраць, засунуць (пра адзенне).
8.
9. Заняць многа або лішняе
10. Вымазацца, выпацкацца граззю, пылам, мелам.
11.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
су́вязь, ‑і,
1. Узаемныя адносіны паміж кім‑, чым‑н.
2. Блізкасць з кім‑н. па сваіх поглядах, ідэях, імкненнях і пад.; унутранае адзінства з кім‑н.
3. Сяброўскія, дзелавыя адносіны з кім‑, чым‑н.
4. Зносіны з кім‑, чым‑н., магчымасці такіх зносін з кім‑, чым‑н.
5. Сродкі,
6. Сукупнасць устаноў, якія забяспечваюць тэхнічнымі сродкамі зносіны на адлегласць (пошта, тэлеграф, тэлефон, радыё).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цвёрды, ‑ая, ‑ае.
1. Які характарызуецца стабільнасцю формы
2. Які з цяжкасцю паддаецца сцісканню, згінанню, рэзанню і пад.;
3.
4. Устойлівы, трывалы, не хісткі.
5.
6. Добра засвоены, трывалы, грунтоўны.
7. Выразны, рэзкі (пра рысы твару).
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ці,
1.
2.
3. Уваходзіць у склад паўторнага пералічальна-размеркавальнага злучніка «ці то..., ці то». Тое, што і то 1 (у 2 знач.).
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адхадзі́ць, ‑хаджу, ‑ходзіш, ‑ходзіць;
1. Прахадзіць куды‑н., дзе‑н. пэўны час.
2. Скончыць, перастаць хадзіць па якой‑н. прычыне.
3.
4. Клопатамі, пільным доглядам выратаваць ад смерці; адхаяць.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кіслата́, ‑ы́,
1. Уласцівасць кіслага.
2.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
куса́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Хапаць, раніць зубамі.
2. Захопліваць зубамі, аддзяляць, адкусваць невялікімі кускамі ад чаго‑н.
3.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)