пасіне́нне, ‑я, н.

Працэс і стан паводле знач. дзеясл. пасінець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пахудзе́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. пахудзець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паце́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. пацець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пацямне́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. пацямнець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пашчы́пванне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. пашчыпваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скале́чанне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. скалечыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спая́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан спаянага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стале́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. сталець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стэры́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан стэрыльнага. Стэрыльнасць хірургічных інструментаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суперажыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. суперажываць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)