заатэ́хнік, ‑а; м.

Спецыяліст у галіне заатэхніі, заатэхнікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заканазна́вец, ‑знаўца, м.

Спецыяліст у галіне заканазнаўства; юрыст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

збро́йнік, ‑а, м.

Спецыяліст па вырабу зброі; збраяроб.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зверагадо́вец, ‑доўца, м.

Спецыяліст у галіне зверагадоўлі; зверавод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ірані́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст па іраністыцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вышкаманта́жнік, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па мантажу вышак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

але́йшчык, ‑а, м.

Спецыяліст па вытворчасці алею; алейнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

архітэ́ктар, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне архітэктуры; дойлід.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агра́рнік, ‑а, м.

Разм. Спецыяліст па аграрных пытаннях.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аданто́лаг, ‑а, м.

Урач — спецыяліст у галіне аданталогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)