падко́рмка, ‑і,
1.
2. Тое, чым падкормліваюць, дадатковы корм для жывёлы або мінеральнае ўгнаенне для раслін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падко́рмка, ‑і,
1.
2. Тое, чым падкормліваюць, дадатковы корм для жывёлы або мінеральнае ўгнаенне для раслін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падпі́ска, ‑і,
1.
2. Пісьмовае абавязацельства ў чым‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напаміна́нне, ‑я,
1.
2. Тое, што напамінае аб чым‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перфарава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
1. Зрабіць (рабіць) шчыліну ў горнай народзе.
2. Прабіць (прабіваць) скразныя адтуліны на чым‑н.
[Ад лац. perforare — свідраваць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кляцьба́, ‑ы,
1.
2. Словы лаянкі, якімі выражаюць пажаданне зла, няшчасця каму‑н.; праклён.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пратра́ва, ‑ы,
1.
2. Хімічнае рэчыва, якім апрацоўваюць матэрыял перад афарбоўкай для атрымання патрэбнага адцення і замацавання фарбавальніка.
3. Едкае рэчыва, якое выкарыстоўваецца ў гравёрнай справе.
4. Рэчыва, якім абеззаражваюць насенне, пасадачны матэрыял.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прызы́ў, ‑зыву,
1.
2.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прырэ́зка, ‑і,
1.
2. Тое, што і прырэзак; прырэзаная зямля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разга́дка, ‑і,
1.
2. Адказ, рашэнне загадкі, чаго‑н. тайнага, незразумелага; адгадка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
размалёўка, ‑і,
1.
2.
3. Спалучэнне колераў, фарбаў на чым‑н.; афарбоўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)