радыёды́ктарка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
радыёды́ктарка |
радыёды́ктаркі |
| Р. |
радыёды́ктаркі |
радыёды́ктарак |
| Д. |
радыёды́ктарцы |
радыёды́ктаркам |
| В. |
радыёды́ктарку |
радыёды́ктарак |
| Т. |
радыёды́ктаркай радыёды́ктаркаю |
радыёды́ктаркамі |
| М. |
радыёды́ктарцы |
радыёды́ктарках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
радыёлюбі́цель
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
радыёлюбі́цель |
радыёлюбі́целі |
| Р. |
радыёлюбі́целя |
радыёлюбі́целяў |
| Д. |
радыёлюбі́целю |
радыёлюбі́целям |
| В. |
радыёлюбі́целя |
радыёлюбі́целяў |
| Т. |
радыёлюбі́целем |
радыёлюбі́целямі |
| М. |
радыёлюбі́целю |
радыёлюбі́целях |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
радыёманта́жніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
радыёманта́жніца |
радыёманта́жніцы |
| Р. |
радыёманта́жніцы |
радыёманта́жніц |
| Д. |
радыёманта́жніцы |
радыёманта́жніцам |
| В. |
радыёманта́жніцу |
радыёманта́жніц |
| Т. |
радыёманта́жніцай радыёманта́жніцаю |
радыёманта́жніцамі |
| М. |
радыёманта́жніцы |
радыёманта́жніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
радыёперахва́тчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
радыёперахва́тчык |
радыёперахва́тчыкі |
| Р. |
радыёперахва́тчыка |
радыёперахва́тчыкаў |
| Д. |
радыёперахва́тчыку |
радыёперахва́тчыкам |
| В. |
радыёперахва́тчыка |
радыёперахва́тчыкаў |
| Т. |
радыёперахва́тчыкам |
радыёперахва́тчыкамі |
| М. |
радыёперахва́тчыку |
радыёперахва́тчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разбіва́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
разбіва́нніца |
разбіва́нніцы |
| Р. |
разбіва́нніцы |
разбіва́нніц |
| Д. |
разбіва́нніцы |
разбіва́нніцам |
| В. |
разбіва́нніцу |
разбіва́нніц |
| Т. |
разбіва́нніцай разбіва́нніцаю |
разбіва́нніцамі |
| М. |
разбіва́нніцы |
разбіва́нніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разве́двальніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
разве́двальніца |
разве́двальніцы |
| Р. |
разве́двальніцы |
разве́двальніц |
| Д. |
разве́двальніцы |
разве́двальніцам |
| В. |
разве́двальніцу |
разве́двальніц |
| Т. |
разве́двальніцай разве́двальніцаю |
разве́двальніцамі |
| М. |
разве́двальніцы |
разве́двальніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разво́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
разво́дніца |
разво́дніцы |
| Р. |
разво́дніцы |
разво́дніц |
| Д. |
разво́дніцы |
разво́дніцам |
| В. |
разво́дніцу |
разво́дніц |
| Т. |
разво́дніцай разво́дніцаю |
разво́дніцамі |
| М. |
разво́дніцы |
разво́дніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разду́рніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
разду́рніца |
разду́рніцы |
| Р. |
разду́рніцы |
разду́рніц |
| Д. |
разду́рніцы |
разду́рніцам |
| В. |
разду́рніцу |
разду́рніц |
| Т. |
разду́рніцай разду́рніцаю |
разду́рніцамі |
| М. |
разду́рніцы |
разду́рніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разлі́чніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
разлі́чніца |
разлі́чніцы |
| Р. |
разлі́чніцы |
разлі́чніц |
| Д. |
разлі́чніцы |
разлі́чніцам |
| В. |
разлі́чніцу |
разлі́чніц |
| Т. |
разлі́чніцай разлі́чніцаю |
разлі́чніцамі |
| М. |
разлі́чніцы |
разлі́чніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разлучэ́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
разлучэ́нка |
разлучэ́нкі |
| Р. |
разлучэ́нкі |
разлучэ́нак |
| Д. |
разлучэ́нцы |
разлучэ́нкам |
| В. |
разлучэ́нку |
разлучэ́нак |
| Т. |
разлучэ́нкай разлучэ́нкаю |
разлучэ́нкамі |
| М. |
разлучэ́нцы |
разлучэ́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)