прысабе́чанніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прысабе́чанніца |
прысабе́чанніцы |
| Р. |
прысабе́чанніцы |
прысабе́чанніц |
| Д. |
прысабе́чанніцы |
прысабе́чанніцам |
| В. |
прысабе́чанніцу |
прысабе́чанніц |
| Т. |
прысабе́чанніцай прысабе́чанніцаю |
прысабе́чанніцамі |
| М. |
прысабе́чанніцы |
прысабе́чанніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыспе́шніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыспе́шніца |
прыспе́шніцы |
| Р. |
прыспе́шніцы |
прыспе́шніц |
| Д. |
прыспе́шніцы |
прыспе́шніцам |
| В. |
прыспе́шніцу |
прыспе́шніц |
| Т. |
прыспе́шніцай прыспе́шніцаю |
прыспе́шніцамі |
| М. |
прыспе́шніцы |
прыспе́шніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыстасава́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыстасава́льніца |
прыстасава́льніцы |
| Р. |
прыстасава́льніцы |
прыстасава́льніц |
| Д. |
прыстасава́льніцы |
прыстасава́льніцам |
| В. |
прыстасава́льніцу |
прыстасава́льніц |
| Т. |
прыстасава́льніцай прыстасава́льніцаю |
прыстасава́льніцамі |
| М. |
прыстасава́льніцы |
прыстасава́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыча́сніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыча́сніца |
прыча́сніцы |
| Р. |
прыча́сніцы |
прыча́сніц |
| Д. |
прыча́сніцы |
прыча́сніцам |
| В. |
прыча́сніцу |
прыча́сніц |
| Т. |
прыча́сніцай прыча́сніцаю |
прыча́сніцамі |
| М. |
прыча́сніцы |
прыча́сніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прычы́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прычы́нніца |
прычы́нніцы |
| Р. |
прычы́нніцы |
прычы́нніц |
| Д. |
прычы́нніцы |
прычы́нніцам |
| В. |
прычы́нніцу |
прычы́нніц |
| Т. |
прычы́нніцай прычы́нніцаю |
прычы́нніцамі |
| М. |
прычы́нніцы |
прычы́нніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прэпара́тарка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэпара́тарка |
прэпара́таркі |
| Р. |
прэпара́таркі |
прэпара́тарак |
| Д. |
прэпара́тарцы |
прэпара́таркам |
| В. |
прэпара́тарку |
прэпара́тарак |
| Т. |
прэпара́таркай прэпара́таркаю |
прэпара́таркамі |
| М. |
прэпара́тарцы |
прэпара́тарках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прэсвітарыя́нін
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэсвітарыя́нін |
прэсвітарыя́не |
| Р. |
прэсвітарыя́ніна |
прэсвітарыя́н |
| Д. |
прэсвітарыя́ніну |
прэсвітарыя́нам |
| В. |
прэсвітарыя́ніна |
прэсвітарыя́н |
| Т. |
прэсвітарыя́нінам |
прэсвітарыя́намі |
| М. |
прэсвітарыя́ніне |
прэсвітарыя́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прэсо́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэсо́ўшчыца |
прэсо́ўшчыцы |
| Р. |
прэсо́ўшчыцы |
прэсо́ўшчыц |
| Д. |
прэсо́ўшчыцы |
прэсо́ўшчыцам |
| В. |
прэсо́ўшчыцу |
прэсо́ўшчыц |
| Т. |
прэсо́ўшчыцай прэсо́ўшчыцаю |
прэсо́ўшчыцамі |
| М. |
прэсо́ўшчыцы |
прэсо́ўшчыцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прэферансі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэферансі́стка |
прэферансі́сткі |
| Р. |
прэферансі́сткі |
прэферансі́стак |
| Д. |
прэферансі́стцы |
прэферансі́сткам |
| В. |
прэферансі́стку |
прэферансі́стак |
| Т. |
прэферансі́сткай прэферансі́сткаю |
прэферансі́сткамі |
| М. |
прэферансі́стцы |
прэферансі́стках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
псеўдадэмакра́тка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
псеўдадэмакра́тка |
псеўдадэмакра́ткі |
| Р. |
псеўдадэмакра́ткі |
псеўдадэмакра́так |
| Д. |
псеўдадэмакра́тцы |
псеўдадэмакра́ткам |
| В. |
псеўдадэмакра́тку |
псеўдадэмакра́так |
| Т. |
псеўдадэмакра́ткай псеўдадэмакра́ткаю |
псеўдадэмакра́ткамі |
| М. |
псеўдадэмакра́тцы |
псеўдадэмакра́тках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)