адрадзі́цца, -раджу́ся, -ро́дзішся, -ро́дзіцца; зак.
1. Аднавіцца, стаць зноў дзейным, жывым; аджыць.
Адрадзілася народная гаспадарка.
2. перан. Абудзіцца да новага жыцця, паявіцца зноў.
|| незак. адраджа́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адубе́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е; зак. (разм.).
1. Змерзнуць на холадзе.
Адубеў на марозе.
2. Стаць нягнуткім, страціць адчувальнасць, здольнасць рухацца.
Рукі адубелі.
3. Памерці.
Можна а. у дарозе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
насты́ць, -ты́ну, -ты́неш, -ты́не; -ты́нь; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Стаць халодным.
Хата настыла.
Печ настыла.
2. Змерзнуць.
Ногі настылі.
|| незак. настыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пры́казка ж.
1. посло́вица;
стаць ~кай — войти́ в посло́вицу;
2. при́сказка;
гэ́та п., а ка́зка напе́радзе — э́то при́сказка, а ска́зка впереди́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыпадо́бніцца, ‑нюся, ‑нішся, ‑ніцца; зак.
1. Стаць падобным на каго‑, што‑н.
2. Змяніўшыся ў вымаўленні пад уздзеяннем сумежнага або блізкага гука, стаць падобным на яго або тоесным яму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сонасле́довать (кому, чему, с кем, с чем) юр.
1. сов. стаць насле́днікам (насле́дніцай) суме́сна з кім-не́будзь, стаць суспа́дчыннікам (суспа́дчынніцай);
2. несов. быць насле́днікам (насле́дніцай) суме́сна з кім-не́будзь, быць суспа́дчыннікам (суспа́дчынніцай).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
загла́дзіцца, ‑дзіцца; зак.
1. Выраўнавацца, стаць гладкім. Складкі на сукенцы загладзіліся. Поўсць на кані загладзілася.
2. перан. Страціць вастрыню, стаць менш адчувальным. [Яніна:] Выдайце мяне за Лявона, і ўсё загладзіцца. Козел.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падзічэ́ць, ‑эе; зак.
1. Стаць, зрабіцца больш дзікім. Сабака падзічэў.
2. Стаць, зрабіцца дзікім — пра ўсё, многае або ўсіх, многіх. [Сахрон:] — Усё ж чыста спалена, разбурана... Поле зарасло, лугі падзічэлі... Сачанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падчы́сціцца, ‑чышчуся, ‑чысцішся, ‑чысціцца; зак.
Разм. Стаць больш чыстым. Трэба сказаць, што Гомель за апошнія гады настолькі ўпарадкаваўся, падчысціўся, што ў некаторых выпадках можа стаць узорам і для Мінска. Сташэўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адбялі́цца, ‑беліцца; зак.
Стаць белым, выбеліцца ў выніку спецыяльнай апрацоўкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)