фізіятры́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да фізіятрыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

філі́тавы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да філіту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фітафа́г, ‑а, м.

Спец. Жывёла, якая корміцца расліннай ежай.

[Ад грэч. phytón — расліна і phágos — пажыральнік.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флаці́раванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. флаціраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флейцава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. флейцаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флекці́раванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. флекціраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флекці́раваць, ‑руе; незак.

Спец. Утвараць формы пры дапамозе флексій.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флец, ‑у, м.

Спец. Гарызантальны пласт карыснай горнай пароды.

[Ням. Flöz.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флюарэсцэ́нтны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Заснаваны на флюарэсцэнцыі. Флюарэсцэнтны метад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флюсава́нне, ‑я. н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. флюсаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)