агаласі́цца, ‑лосіцца;
Напоўніцца якімі‑н. моцнымі гукамі (пра паветра, прастору).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агаласі́цца, ‑лосіцца;
Напоўніцца якімі‑н. моцнымі гукамі (пра паветра, прастору).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падбо́льшыць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падзві́жніцтва, ‑а,
1. Лад жыцця падзвіжніка.
2. Самаадданасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падло́ўчы, ‑ага,
1. Старшы аб’ездчык; ляснічы.
2. Старшы егер.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
намно́га,
У значнай ступені, значна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пацурча́ць і пацурчэ́ць, ‑чыць;
1. Пачаць цурчаць, цурчэць.
2. Цурчаць, цурчэць некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
по́праўка, ‑і,
Тое, што і папраўка (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прары́ўка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ушчыльня́льнік, ‑а,
1.
2. Прыстасаванне для змяншэння або прадухілення ўцечкі вадкасцей, пары, газаў
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фаса́дны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да фасада.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)