малі́навы
1. мали́новый, мали́нный;
2. (о цвете) мали́новый;
◊ м. звон — мали́новый звон
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
малі́навы
1. мали́новый, мали́нный;
2. (о цвете) мали́новый;
◊ м. звон — мали́новый звон
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кусто́к, ‑тка,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ссо́хлы, -ая, -ае.
1. Пра расліны: які звяў, засох, загінуў ад неспрыяльных умоў.
2. Сасмяглы, шурпаты (пра вусны).
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
грана́т¹, -а,
Паўднёвае дрэва ці
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
крушы́на, -ы,
Невялікае лісцевае дрэва сямейства крушынавых з чорнымі неядомымі ягадамі, а таксама слабіцельная настойка з кары гэтага дрэва.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
алеа́ндравы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да алеандра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бузіно́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да бузіны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ствалі́сты, ‑ая, ‑ае.
Які мае шмат ствалоў (пра дрэва,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карага́ч, ‑а,
Паўднёвае лісцевае дрэва ці
[Ад цюрк. кара агач — чорнае дрэва.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ку́сцік, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)