пастулі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.
Выказаць (выказваць) што‑н. у якасці пастулата.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разво́йкацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Пачаць выказваць жаль, крыўду, боль, паўтараючы часта «вой-вой».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
франдзі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак.
Кніжн. Выказваць незадаволенасць кім‑, чым‑н. з-за жадання супярэчыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ла́дкі, -дак, толькі мн.
Дзіцячая гульня, пры якой удзельнікі ўдараюць адзін аднаго спачатку правай далонню аб правую, потым левай аб левую і г.д.
◊
Біць (пляскаць) у ладкі — выказваць адабрэнне чаго-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падта́кваць, -аю, -аеш, -ае; незак., каму-чаму (разм.).
Слухаючы чужую гаворку, выказваць згоду, адабрэнне, часта вымаўляючы «так».
Ён меў звычку п.
|| аднакр. падта́кнуць, -ну, -неш, -не; -ні́.
|| наз. падта́кванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
хвалі́ць, хвалю́, хва́ліш, хва́ліць; хва́лены; незак., каго-што.
Выказваць адабрэнне, пахвалу каму-, чаму-н. за што-н.
Х. вучня за выдатныя поспехі.
|| зак. пахвалі́ць, пахвалю́, пахва́ліш, пахва́ліць; пахва́лены.
|| наз. хвале́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
намяка́ць², -а́ю, -а́еш, -а́е; незак., каму на каго-што і без дап.
Рабіць намёкі, гаварыць намёкамі, не выказваць адкрыта сваёй думкі.
Н. на жаніцьбу.
|| зак. намякну́ць, -мякну́, -мякне́ш, -мякне́; -мякнём, -мекняце́, -мякну́ць; -мякні́.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фармулява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; незак., што.
Дакладна выказваць што‑н. (думкі, рашэнні і пад.). Фармуляваць вынікі назіранняў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разво́хкацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Пачаць вохкаць, выказваць жаль, боль і пад., часта паўтараючы «вох». Развохкалася бабулька.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пярэ́чыць ’выказваць нязгоду; спрачацца; быць неадпаведным’ (ТСБМ, Нас., Шат., Гарэц., Бяльк.), ’забараняць, перашкаджаць’ (Нас., чэрв., Сл. ПЗБ), ’працівіцца, супрацьпастаўляць’ (Варл.), перачы́ць ’выказваць нязгоду’ (Воўк-Лев., Татарк.). Дзеяслоў да пе́рак (гл.), зыходным можна лічыць адно са значэнняў дзеяслова пярэ́чыць ’перасякаць дарогу’ (Нас.), параўн. укр. пере́чити ’выказваць нязгоду, супярэчыць’, рус. пере́чить ’перасякаць папярок; супярэчыць’, польск. przeczyć ’перашкаджаць, выказваць нязгоду’, чэш. přičiti ’супрацьстаяць’, славен. prẹ́čiti ’пярэчыць’, серб.-харв. пре́чити ’перашкаджаць, ствараць перашкоды’, балг. преча ’тс’, макед. пречи ’тс’, што ўзыходзяць да прасл. *perčiti, вытворнага ад *perkъ, першапачаткова ’паставіць папярок’, далей ’працівіцца’ (Сной₂, 562; БЕР, 5, 685; Банькоўскі, 2, 823). Таго ж паходжання царкоўнаславянізм папрака́ць, параўн. папро́к і папяро́к (гл.), параўн. Фідроўская, Зб. Багародзіцкаму, 145.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)